De Pennine Way is het oudste en lastigste lange afstandspad in Engeland. Als zo'n openingszin je interesse niet wekt, dan weet ik het ook niet meer. Engeland: het land van de "long distance trail". Natuurlijk wil je daar het oudste en mooiste en lastigste pad gaan wandelen.
We lopen van zuid naar noord door de Pennine Mountains, de bergketen die het hart van Noord Engeland vormt. De wandeling is een dikke 400 kilometer lang en gaat van Edale (ruwweg een uurtje van Manchester per trein) naar de Schotse grens in het plaatsje Kirk Yetholm. Onderweg kom je door 3 nationale parken: eerst bezoek je het Peak District, dan loop je dwars door de Yorkshire Dales om tot slot het minder bekende maar zeker zo mooie nationale park van Northumberland te gaan verkennen. Onderweg loop je ook nog door de "North Pennines", en dat is dan weer een "Area of Outstanding Natural Beauty". Een stuk van de route loopt ook langs Hadrians Wall, een oude Romeinse muur die hier gebouwd werd om de Schotten buiten te houden. Voor de hele tocht zal je tussen de 15 en de 20 dagen van huis zijn, maar je kan de route perfect opsplitsen in 3 stukken van elk een dag of 6.
Deze wandeling mag je echt niet onderschatten. We lopen in totaal zo'n 417 kilometer over lastig terrein waar je maar weinig beschutting tegen regen of wind zal vinden. Onderweg komen er in totaal zo'n 13000 hoogtemeters op je pad. Dat maakt dit wel een heel stevige tocht, en de Pennine Way wordt dan ook als de meest uitdagende nationale trail in Engeland beschouwd.
De route is wel gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. Manchester is perfect bereikbaar per Brussels-Airlines vlucht vanop Zaventem of voor de echte masochisten per Ryanair vlucht vanop Charleroi. Ook per trein via Londen ben je op een paar uurtjes in Edale met een overstap in Sheffield of Manchester. De laatste etappes zijn beter bereikbaar vanuit Edinburgh en daar geraak je heel vlot per vliegtuig vanop Zaventem.
Hou er wel rekening mee dat je voor het Verenigd Koninkrijk tegenwoordig een internationaal paspoort nodig hebt. Heb je dat nog niet, dan moet je dat even in orde brengen. Ga je na april 2025, dan heb je ook een ETA nodig, een Electronic Travel Authorisation. Of hoe de Brexit ons met hopeloos veel papierwerk opzadelt.
Etappes:
De eerste 2 dagen van de Pennine Way lopen we door het Peak District en dat zijn meteen vrij stevige dagen. Op dag 1 lopen we de etappe met het op een na meeste aantal hoogtemeters van de hele tocht. We lopen over lastig begaanbare paden door eindeloze heidevlaktes en door moerassen. Droog zal je het niet houden, en haal je hier een snelheid van meer dan 3 km/h gemiddeld dan heb je echt snel gelopen. Hou er dus rekening mee dat je op tijd aan je wandeling begint en ruim de tijd neemt om voor het donker weer van de heide te zijn. Dingen die elders vanzelfsprekend zijn zoals GSM-ontvangst zijn hier helemaal niet gegarandeerd, dus als je begint aan de wandeling, zorg dan dat je voor jezelf kan zorgen.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Edale - Torside
Op dag 2 loop je eerst heel steil bergop tot op de top van Black Hill. Daarna gaat het eigenlijk gemakkelijker en mag je zelfs een paar kilometer over een deftig pad langs een groot reservoir lopen. We eindigen in Marsden, waar je ook een winkel hebt om je te bevoorraden.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Torside - Marsden
De derde en vierde etappe hebben we het Peak District al achter ons gelaten en lopen we door de South Pennines. Dat betekent dat het hier iets minder zwaar is wat de ondergrond en wat het hoogteverschil betreft. Het blijven natuurlijk stevige etappes, met veel kilometers en door een afgelegen hoogplateau. Je loopt voor het grootste deel van de dag over een desolate heidevlakte, dat betekent dat er ook deze dagen geen enkele beschutting is tegen wind, zon of regen. Maar het positieve is dat de hoogtemeters minder erg zijn, de hellingen minder steil en je mag regelmatig een stukje over vlot beloopbare 4x4 tracks lopen.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Marsden - Hebden Bridge
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Hebden Bridge - Lothersdale
Etappe 5 is een beetje een a-typische etappe voor de tocht. Het is een soort van verbindingsetappe waarbij we vooral door weiden vol met koeien (en stieren) en schapen lopen. Het is eens iets anders, maar ook best wel een vermoeiende etappe door de vele muurtjes waar je over moet klimmen en hekjes die je moet openmaken. Ik combineer twee etappes, en loop tot in Malham, waar we ons volgende national park, de Yorkshire Dales, inlopen.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Lothersdale - Malham
De Yorkshire Dales is een National Park dat wereldberoemd is om zijn natuurpracht. We passeren de kliffen van Malham Cove waar zelfs Harry Potter passeerde en gaan over het desolate en uitgestrekte Fountains Fell waar oude mijnschachten te vinden zijn. Daarna beklimmen we een van de "3 peaks of Yorkshire", de Penn-y-Ghent. Een absolute top etappe ligt hier dus op je te wachten, maar ook eentje die niet te onderschatten is. Zeker bij slecht weer is dit een stevige tocht.
{getCard} $type={post} Pennine Wat Etappe Malham - Horton in Ribblesdale
In Horton in Ribblesdale loopt de tocht langs het treinstation. Hier houdt de eerste wandelweek op de Pennine Way voor mij op, ik kom volgend jaar zeker terug voor het vervolg. Ik neem vandaag een trein naar Leeds, van waar je heel vlot met de TGV in Londen geraakt.
Voor het vervolg van de route zijn er nog 2 plekken waar je gemakkelijk de tocht kan opsplitsen. Ofwel stop je na etappe 10, want even voorbij Dufton vind je het station van Appleby, en dat ligt op dezelfde spoorlijn tussen Carlisle en Leeds als Horton in Ribblesdale (de start van etappe 7). De andere optie is om door te lopen tot bij Hadrian's wall, even voorbij Greenhead (etappe 12). Dan lopen we niet zo heel ver van het station van Haltwhistle, van waar je gemakkelijk naar de westkust of de oostkust kan gaan, waar je dan overstapt op een trein naar Londen of Edinburgh. Of je loopt natuurlijk de resterende 10 etappes in 1 keer, maar dat is fysiek wel een stevige uitdaging.
De etappe naar Hawes is niet zo heel lastig. Je loopt de hele tijd op een oude Romeinse heirbaan, en dat betekent dat het vrij brede wegen zijn en dat het vrij geleidelijk klimmen is. Ook de hoogteverschillen zijn niet overdreven vandaag.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Horton in Ribblesdale - Hawes
De volgende etappe ga je weer de heidevlaktes en de modder opzoeken. Je loopt over Great Shunner Fell, en dat is toch wel een stevige beklimming. Daarna volgen nog wel wat beklimmingen, zodat je vlotjes over de 1200 hoogtemeters gaat vandaag. Slapen doe ik in de Tan Hill inn, de hoogst gelegen pub in de UK, helemaal afgelegen op de heide.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Hawes - Tan Hill
We passeren vandaaag de Stainmore gap, een iets lager gelegen stuk van de Pennines. Dat betekent meteen ook dat we de Yorkshire Dales alweer uitlopen, en de North Pennines mogen gaan verkennen. Het is een vrij lastige (en vooral modderige) dag, met toch alweer stevig wat hoogteverschil.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Tan Hill - Middleton in Teesdale
Als we vanuit Middleton (een dorp met de beste fish and chips van de northeast), naar Dufton lopen dan begint de Pennine way pas echt. Het is dik 35 kilometer, en er staan dik 1000 hoogtemeters op het programma. Ja, ik weet dat het routeboekje het bij veel minder hoogtemeters houdt, maar geloof het boekje niet. We lopen vandaaag langs High Force, langs Cauldron Snout en als kers op de taart mogen we High Cup Nick gaan verkennen. Ook zijn er een paar stevige stukjes in de tocht. De beklimming naast Cauldron Snout, een echte rock-scramble zonder aangeduid pad, hakt er best wel in.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Middleton in Teesdale - Dufton
En na de gigantische dag van gisteren, staat er dan alweer een top-etappe op het programma. We moeten over Cross Fell (de hoogste berg van Engeland buiten het Peak District), tot in Alston. Na de 35 kilometer van gisteren, is het vandaag opnieuw dik 30 kilometer en staan er alweer meer dan 1000 hoogtemeters op het programma.
Bij het buitenlopen van Dufton staat er een kurkdroge wegwijzer "Garrigil 15 miles". En dat zal (op een onbemande hut even voorbij halfweg na) de eerste beschaving of beschutting zijn die je tegenkomt. Onderweg is het extreem, dus neem deze etappe serieus. Gsm ontvangst mag je op grote stukken vergeten, en je mag een ijskoude stormwind, regen, hagel en vooral dichte mist verwachten. Bij mooi weer is het te doen, bij regen of storm begin je er voor je eigen veiligheid best niet aan. Ik loop deze etappe half mei, en op de top is het 1 graden, met een gevoelstemperatuur van -7. In de afdaling krijg ik een paar stevige hagelbuien over mij heen. Ik kom dan ook compleet onderkoeld aan in Alston.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Dufton - Alston
Vanaf Alston wandelen we stilaan de North Pennines uit en gaan we richting muur van Hadrianus. We lopen dan ook het nationale park van Northumberland in. Ik maak er een heel lange maar best doenbare wandeling van tot in Haltwhistle, waar ik de trein kan nemen naar Newcastle en dan verder naar Londen.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe Alston - Haltwhistle
Etappe 13: Haltwhistle - Once Brewed (11 km 250m)
Etappe 14: Once Brewed - Bellingham (24.5 km 590m)
Etappe 15: Bellingham - Byrness (25 km 650m)
De laatste 2 dagen zijn een extreme uitdaging van zo'n 45 kilometer en zo'n 1600 hoogtemeters waar je geen beschaving tegenkomt. Die-hards doen dit stuk in 1 keer, maar verstandige mensen slapen 2 nachten in de Forest View Walkers Inn in Byrness, en worden halfweg opgepikt en weer afgezet.
Etappe 16: Byrness - Windy Gyle (24km 880m)
Etappe 17: Windy Gyle - Kirk Yetholm (23 km 610m)
Vanuit Kirk Yetholm is er niet echt een goeie oplossing om weer thuis te geraken. De meest voor de hand liggende manier is een taxi bellen die je naar het station van Berwick-upon-Tweed kan brengen. Dat ligt op de "east coast main line", en daar kan je dus de TGV naar Londen of naar Edinburgh nemen.
Een alternatief is natuurlijk om nog een paar dagen door te lopen, want hier in Kirk Yetholm begint de Scottish National Trail, die je tot helemaal in het noordwestelijke puntje van Schotland kan brengen. Ben je van plan deze uitdaging aan te gaan dan zou je meteen de eerste 2 dagen kunen lopen tot in Melrose, waar je vlakbij in Tweedbank een groot treinstation vindt met een prima verbinding naar Edinburgh.