Vandaag volg ik niet de "officiële" routeindeling, maar maak ik mijn etappe een beetje langer om een overnachting te kunnen plannen in Tan Hill. Hier, midden op de heide, vind je de hoogstgelegen pub in de UK. Het is extreem afgelegen en het is hier dan ook extreem donker 's nachts. Niet voor niks is dit dan ook een "dark skies discovery site", dus als sterren je interesseren (en je hebt geluk met het weer) dan wordt dit een onvergetelijke overnachting. Als het weer niet wil meewerken, dan wordt de hele etappe memorabel om andere redenen...
De officiële etappe stopt in Keld, en dat is een overzichtelijke 20 kilometer met zo'n 600 hoogtemeters. We verlaten het Ribbledale en lopen nu naar het minsterns even mooie Swaledale. Ik doe er vanaf Keld in Swaledale nog een kilometer of 5 bij tot bij Tan Hill. Op dat korte stukje moeten we nog eens dik 300 hoogtemeters zien te klimmen. In totaal dus dik 25 kilometer met zo'n 900 hoogtemeters staan op het programma. Dat is niets onoverkomelijks natuurlijk en de volgende paar etappes worden nog veel lastiger, maar het is toch een pittige etappe. En al zeker omdat sommige stukken van de tocht niet zo vlot zullen lopen. Je moet op sommige stukken je weg banen door de modder en dat gaat nu eenmaal niet zo vlot vooruit.
Na een kilometer of 20 wandelen staan we dus in Keld en vanaf daar lopen we de volgende dagen samen met het nagelnieuwe lange afstandspad "Roof of England". Ben je dus nog niet uitgekeken op dit stuk van Engeland als je de Pennine Way achter de rug hebt, dan kan je zeker nog eens terug komen om de rest van dat pad te lopen. Het is een nieuw pad sinds 2025, en maakt zowat een rondwandeling door het gebied waar wij de komende 5 dagen zullen doortrekken. Best even opletten dus met de wegwijzers, zodat je zeker op de Pennine Way blijft en niet per ongeluk overstapt op dat andere pad.
In de wandeling van vandaag komen we langs 2 hoogtepunten: even na de start passeer je langs Hardraw, en daar kan je (als je betaalt tenminste) een bezoekje brengen aan Hardraw Falls, de hoogste waterval van Engeland. Of het zijn prijs waard is laat ik in het midden, de komende dagen kom je nog wel langs een paar stevige watervallen en die zijn tenminste gratis te bekijken. Deze waterval is vooral bekend uit de film Robin Hood, maar voor wie die film niet gezien heeft is het misschien niet nodig om hiervoor te betalen.
Het tweede hoogtepunt is dat we vandaag weer stevig gaan klimmen en weer de "moors" gaan opzoeken. Het wordt dus weer nat, het wordt weer springen tussen de stenen die ze daar op het pad gelegd hebben, en het wordt weer een ander soort landschap dan het gemakkelijke wandelen van gisteren. Vandaag gaan we over Great Shunner Fell, wat met zijn 716 meter hoogte toch een stevige klim is. En 716 meter is ook hoger dan alles wat we tot nu toe al tegenkwamen op het pad. Het is zelfs hoger dan de top van de Pen-Y-Ghent waar we twee etappes geleden zo'n slecht weer hadden. Voor alle zekerheid heb ik mijn muts en handschoenen in mijn rugzak zitten, want we gaan ook steeds noordelijker op deze route. We zitten ondertussen boven de 54° noorderbreedte en dat is zowat dezelfde hoogte als zuid Denemarken.
Nadat we over deze hoogvlakte getrokken zijn dalen we af tot in Keld. Dit is een klein dorpje met zo'n 100 inwoners waar wel een B&B te vinden is, maar spijtig genoeg geen winkel. Neem dus genoeg voorraad mee, want ook in Tan Hill vind je geen voorraad.
Daarna is het weer tijd om zo'n 300 meter steil te klimmen tot we bij onze bestemming zijn in Tan Hill. Vroeger was Tan Hill het centrum van de mijn-industrie hier in de buurt. Hier werd zowel kolen als lood opgegraven vanaf de middeleeuwen tot ergens in de 20e eeuw. De pub was dan eeuwenlang een overnachtingsplek voor de mijnbouwers. Het is hier dus extreem afgelegen, het is hier extreem donker 's nachts, maar het is hier goed vertoeven. Past het niet in jouw indeling om hier te overnachten, dan kan je er zeker van profiteren om hier iets te eten want in de verre omtrek zal je niks anders vinden. De dichtste buren wonen meer dan 6 kilometer verderop en wil je via de weg naar het dichtste dorp dan moet je meer dan 15 kilometer rijden. De Tan Hill inn is dan ook volledig off-grid, maar het is al eeuwen een plek waar mensen onderdak vinden.
Na een kilometer of 20 wandelen staan we dus in Keld en vanaf daar lopen we de volgende dagen samen met het nagelnieuwe lange afstandspad "Roof of England". Ben je dus nog niet uitgekeken op dit stuk van Engeland als je de Pennine Way achter de rug hebt, dan kan je zeker nog eens terug komen om de rest van dat pad te lopen. Het is een nieuw pad sinds 2025, en maakt zowat een rondwandeling door het gebied waar wij de komende 5 dagen zullen doortrekken. Best even opletten dus met de wegwijzers, zodat je zeker op de Pennine Way blijft en niet per ongeluk overstapt op dat andere pad.
In de wandeling van vandaag komen we langs 2 hoogtepunten: even na de start passeer je langs Hardraw, en daar kan je (als je betaalt tenminste) een bezoekje brengen aan Hardraw Falls, de hoogste waterval van Engeland. Of het zijn prijs waard is laat ik in het midden, de komende dagen kom je nog wel langs een paar stevige watervallen en die zijn tenminste gratis te bekijken. Deze waterval is vooral bekend uit de film Robin Hood, maar voor wie die film niet gezien heeft is het misschien niet nodig om hiervoor te betalen.
Het tweede hoogtepunt is dat we vandaag weer stevig gaan klimmen en weer de "moors" gaan opzoeken. Het wordt dus weer nat, het wordt weer springen tussen de stenen die ze daar op het pad gelegd hebben, en het wordt weer een ander soort landschap dan het gemakkelijke wandelen van gisteren. Vandaag gaan we over Great Shunner Fell, wat met zijn 716 meter hoogte toch een stevige klim is. En 716 meter is ook hoger dan alles wat we tot nu toe al tegenkwamen op het pad. Het is zelfs hoger dan de top van de Pen-Y-Ghent waar we twee etappes geleden zo'n slecht weer hadden. Voor alle zekerheid heb ik mijn muts en handschoenen in mijn rugzak zitten, want we gaan ook steeds noordelijker op deze route. We zitten ondertussen boven de 54° noorderbreedte en dat is zowat dezelfde hoogte als zuid Denemarken.
Nadat we over deze hoogvlakte getrokken zijn dalen we af tot in Keld. Dit is een klein dorpje met zo'n 100 inwoners waar wel een B&B te vinden is, maar spijtig genoeg geen winkel. Neem dus genoeg voorraad mee, want ook in Tan Hill vind je geen voorraad.
Daarna is het weer tijd om zo'n 300 meter steil te klimmen tot we bij onze bestemming zijn in Tan Hill. Vroeger was Tan Hill het centrum van de mijn-industrie hier in de buurt. Hier werd zowel kolen als lood opgegraven vanaf de middeleeuwen tot ergens in de 20e eeuw. De pub was dan eeuwenlang een overnachtingsplek voor de mijnbouwers. Het is hier dus extreem afgelegen, het is hier extreem donker 's nachts, maar het is hier goed vertoeven. Past het niet in jouw indeling om hier te overnachten, dan kan je er zeker van profiteren om hier iets te eten want in de verre omtrek zal je niks anders vinden. De dichtste buren wonen meer dan 6 kilometer verderop en wil je via de weg naar het dichtste dorp dan moet je meer dan 15 kilometer rijden. De Tan Hill inn is dan ook volledig off-grid, maar het is al eeuwen een plek waar mensen onderdak vinden.
