Van Tan Hill lopen we naar het dorpje Middleton. En er zijn wel meerdere dorpjes in Engeland met die naam, dus voegen ze er voor de zekerheid "in Teesdale" aan toe. Let dus een beetje op als je een overnachting reserveert, want voor je het weet reserveer je een bed helemaal ergens anders.
Maar we zitten hier dus in het Teesdale, het dal van het riviertje de Tees. We verlaten vandaag dus het prachtige Swaledale alweer, en lopen dus het Teesdale in. Die Tees ontspringt in de buurt van Cross Fell, maar daar passeren we pas binnen een dag of 2. We hebben ondertussen de Yorkshire Dales vaarwel gezegd en zitten nu in de North Pennines. Ook een mooi stukje Engeland, dat "area of outstanding natural beauty" gedoopt werd. We lopen voor een keer dus niet door een nationaal park, maar men wil ons dus wel duidelijk maken dat het hier mooi is.
Die Tees is trouwens niet het enige riviertje dat op Cross fell ontspringt. Ook de Tyne (bekend van "Newcastle upon Tyne") vindt zijn oorsprong daar.
Het eerste stuk van de route is afdalen van in Tan Hill tot we weer iets van beschaving tegenkomen. Maar eigenlijk is dat verloren moeite want je komt niks tegen tot je bij je eindbestemming bent in Middleton. Wil je toch sneller beschaving tegenkomen dan kan je gebruik maken van de gemarkeerde "Bowes loop", die je via het kleine dorpje Bowes stuurt. Je bent dan wel wat langer onderweg, maar uiteindelijk zal je een kilometer of 15 later terug op de hoofdroute uitkomen.
Bij het vertrek vanuit Tan Hill inn, mag je meteen de modder induiken. Ik had alle moeite van de weerld gedaan om mijn schoenen en sokken droog te krijgen, maar na 5 minuten waren ze alweer helemaal doorweekt. De eerste 4 kilometer voorbij Tan Hill zijn extreem. Er zijn hier geen grote stenen neergelegd waarover je kan lopen, het is gewoon een weg banen door het moeras. Af en toe staat er een paal, zodat je tenminste de richting weet die je uit moet. Aan sommige van die palen hangt dan een bordje met uitleg langs welke kant je best gaat, om de grootste gaten te vermijden. Dit is echt extreem. Je kan dit stuk gelukkig vermijden als je zou willen, door gewoon 4 kilometer over de weg te lopen, en dan een prima 4x4 track te nemen. Kijk even op de kaart als je dit wil doen. Zeker bij slecht weer is dat een aanrader denk ik.
We lopen vandaag door de Stainmore Gap. Dat is een lagergelegen onderbreking in de Pennines, en dus een plek waar je gemakkelijk van west naar oost kan doorsteken in het land, hoewel "gemakkelijk" toch wel heel relatief is, je mag vandaag immers best wel wat hoogtemeters maken. Het is logisch dat de A60 snelweg die van west naar oost loopt hier ligt. We moeten dus stevig afdalen tot bij de snelweg, maar als we daar onderdoor zijn, dan komen we weer op een volgende heidevlakte. Het wordt weer stevig klimmen, met alweer een volgende hill en met een hele boel riviertjes die moeten overgestoken worden. Bij regenweer of als het mistig is dan wordt het alweer lastig navigeren, maar dit is niets onoverkomelijk. Je bent al ver geraakt op deze route, dus dan zal dit stuk ook wel lukkken.
Eenmaal die heidevlakte overleefd kom je langs een boerderij die in een van zijn schuren een honesty shop opgezet heeft. Je kan hier drank, en snoep krijgen. Ik eet een berg chocolade, drink een paar blikjes cola, en zet me even en paar minuten neer. Dit was exact wat ik nodig had na mijn moddertocht.
Waar de Bowes-loop ons even verderop terug komt vergezellen kan je Blackton Reservoir al zien liggen, en ben je officieel halfweg op de Pennine Way. Na meer dan 8 dagen lopen ben je nog maar halfweg, en wat nu nog moet komen zal nog meer afgelegen en nog lastiger worden. Ja, de Pennine Way gaat stilaan crescendo en is op weg naar een paar van zijn absolute hoogtepunten de komende paar dagen.
Maar voor vandaag is het bijna genoeg. Van bij het reservoir moet er stevig geklommen worden, langs alweer een volgende honesty shop met blikjes fanta deze keer. En daarna mogen we gelukkig stilaan beginnen afdalen in de richting van Middleton. In totaal staan er toch weer veel hoogtemeters op het programma op deze manier. Na een tiental vrij vlotte kilometers staan we weer in de beschaving. Ik heb hier een deftig bed geboekt vandaag, want hoewel dit een stevige dag was zal het morgen nog veel moeilijker worden. Dan moeten we dik 30 kilometer tot in Dufton zien te overleven, maar dan staat er ook iets op het programma waar ik al eeuwen naar uitkijk.
Ook vandaag is het aantal hoogtemeters die in het routeboekje staan compleet fout. Het boekje houdt het op 550 meter, in realiteit zijn het er een goeie 1000. Dat is wel een heel groot verschil.
In Middleton in Teesdale blijkt dat we op de E2 route aan het lopen zijn. Dat is de route waar ook de GR5 deel van uitmaakt. Het stuk van de Pennine way van Middleton tot op het eind is onderdeel van de E2. Het is een beetje vreemd dat in Middleton de E2 via een of ander obscuur locaal pad verder loopt in de richting van de Cleveland way. Logischer zou volgens mij zijn dat je de Coast-to-Coast route gebruikt die we gisteren tegenkwamen. Die komt een paar kilometer verderop ook de Cleveland way tegen, en dan blijf je tenminste op nationale trails. Er zal wel een of andere vreemde verklaring voor zijn, maar ik blijf het vreemd vinden.
Alle foto's van deze etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe 10: Middleton - Dufton »
Het eerste stuk van de route is afdalen van in Tan Hill tot we weer iets van beschaving tegenkomen. Maar eigenlijk is dat verloren moeite want je komt niks tegen tot je bij je eindbestemming bent in Middleton. Wil je toch sneller beschaving tegenkomen dan kan je gebruik maken van de gemarkeerde "Bowes loop", die je via het kleine dorpje Bowes stuurt. Je bent dan wel wat langer onderweg, maar uiteindelijk zal je een kilometer of 15 later terug op de hoofdroute uitkomen.
Eenmaal die heidevlakte overleefd kom je langs een boerderij die in een van zijn schuren een honesty shop opgezet heeft. Je kan hier drank, en snoep krijgen. Ik eet een berg chocolade, drink een paar blikjes cola, en zet me even en paar minuten neer. Dit was exact wat ik nodig had na mijn moddertocht.
Maar voor vandaag is het bijna genoeg. Van bij het reservoir moet er stevig geklommen worden, langs alweer een volgende honesty shop met blikjes fanta deze keer. En daarna mogen we gelukkig stilaan beginnen afdalen in de richting van Middleton. In totaal staan er toch weer veel hoogtemeters op het programma op deze manier. Na een tiental vrij vlotte kilometers staan we weer in de beschaving. Ik heb hier een deftig bed geboekt vandaag, want hoewel dit een stevige dag was zal het morgen nog veel moeilijker worden. Dan moeten we dik 30 kilometer tot in Dufton zien te overleven, maar dan staat er ook iets op het programma waar ik al eeuwen naar uitkijk.
Alle foto's van deze etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Related posts
{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe 8: Hawes - Tan Hill »{getCard} $type={post} Pennine Way Etappe 10: Middleton - Dufton »
