Van Tan Hill lopen we naar het dorpje Middleton. En er zijn wel meerdere dorpjes in Engeland met die naam, dus voegen ze er voor de zekerheid "in Teesdale" aan toe. Let dus een beetje op als je een overnachting reserveert, want voor je het weet reserveer je een bed helemaal ergens anders.
Maar we zitten hier dus in het Teesdale, het dal van het riviertje de Tees. We verlaten vandaag dus het prachtige Swaledale alweer, en lopen dus het Teesdale in. Die Tees ontspringt in de buurt van Cross Fell, maar daar passeren we pas binnen een dag of 2. We hebben ondertussen de Yorkshire Dales vaarwel gezegd en zitten nu in de North Pennines. Ook een mooi stukje Engeland, dat "area of outstanding natural beauty" gedoopt werd. We lopen voor een keer dus niet door een nationaal park, maar men wil ons dus wel duidelijk maken dat het hier mooi is.
Die Tees is trouwens niet het enige riviertje dat op Cross fell ontspringt. Ook de Tyne (bekend van "Newcastle upon Tyne") vindt zijn oorsprong daar.
Het eerste stuk van de route is afdalen van in Tan Hill tot we weer iets van beschaving tegenkomen. Maar eigenlijk is dat verloren moeite want je komt niks tegen tot je bij je eindbestemming bent in Middleton. Wil je toch sneller beschaving tegenkomen dan kan je gebruik maken van de gemarkeerde "Bowes loop", die je via het kleine dorpje Bowes stuurt. Je bent dan wel wat langer onderweg, maar uiteindelijk zal je een kilometer of 15 later terug op de hoofdroute uitkomen.
We lopen vandaag door de Stainmore Gap. Dat is een lagergelegen onderbreking in de Pennines, en dus een plek waar je gemakkelijk van west naar oost kan doorsteken in het land, hoewel "gemakkelijk" toch wel heel relatief is, je mag vandaag immers best wel wat hoogtemeters maken. Het is logisch dat de A60 snelweg die van west naar oost loopt hier ligt. Als we daar onderdoor zijn, dan komen we weer op een volgende heidevlakte met alweer een volgende hill en met een hele boel riviertjes die moeten overgestoken worden. Bij regenweer of als het mistig is dan wordt het alweer lastig navigeren, maar dit is niets onoverkomelijk. Je bent al ver geraakt op deze route, dus dan zal dit stuk ook wel lukkken.
Waar de Bowes-loop ons even verderop terug komt vergezellen kan je Blackton Reservoir al zien liggen, en ben je officieel halfweg op de Pennine Way. Na meer dan 8 dagen lopen ben je nog maar halfweg, en wat nu nog moet komen zal nog meer afgelegen en nog lastiger worden. Ja, de Pennine Way gaat stilaan crescendo en is op weg naar een paar van zijn absolute hoogtepunten de komende paar dagen.
Maar voor vandaag is het bijna genoeg en wij mogen gelukkig stilaan beginnen afdalen in de richting van Middleton. Na een tiental vrij vlotte kilometers staan we weer in de beschaving. Ik heb hier een deftig bed geboekt vandaag, want hoewel het een stevige dag was vandaag zal het morgen nog moeilijker worden. Dan moeten we dik 30 kilometer tot in Dufton zien te overleven, maar dan staat er ook iets op het programma waar ik al eeuwen naar uitkijk.
Ook vandaag is het aantal hoogtemeters die in het routeboekje staan compleet fout. Het boekje houdt het op 550 meter, in realiteit zijn het er een goeie 1000. Dat is wel een heel groot verschil.
Die Tees is trouwens niet het enige riviertje dat op Cross fell ontspringt. Ook de Tyne (bekend van "Newcastle upon Tyne") vindt zijn oorsprong daar.
Het eerste stuk van de route is afdalen van in Tan Hill tot we weer iets van beschaving tegenkomen. Maar eigenlijk is dat verloren moeite want je komt niks tegen tot je bij je eindbestemming bent in Middleton. Wil je toch sneller beschaving tegenkomen dan kan je gebruik maken van de gemarkeerde "Bowes loop", die je via het kleine dorpje Bowes stuurt. Je bent dan wel wat langer onderweg, maar uiteindelijk zal je een kilometer of 15 later terug op de hoofdroute uitkomen.
We lopen vandaag door de Stainmore Gap. Dat is een lagergelegen onderbreking in de Pennines, en dus een plek waar je gemakkelijk van west naar oost kan doorsteken in het land, hoewel "gemakkelijk" toch wel heel relatief is, je mag vandaag immers best wel wat hoogtemeters maken. Het is logisch dat de A60 snelweg die van west naar oost loopt hier ligt. Als we daar onderdoor zijn, dan komen we weer op een volgende heidevlakte met alweer een volgende hill en met een hele boel riviertjes die moeten overgestoken worden. Bij regenweer of als het mistig is dan wordt het alweer lastig navigeren, maar dit is niets onoverkomelijk. Je bent al ver geraakt op deze route, dus dan zal dit stuk ook wel lukkken.
Waar de Bowes-loop ons even verderop terug komt vergezellen kan je Blackton Reservoir al zien liggen, en ben je officieel halfweg op de Pennine Way. Na meer dan 8 dagen lopen ben je nog maar halfweg, en wat nu nog moet komen zal nog meer afgelegen en nog lastiger worden. Ja, de Pennine Way gaat stilaan crescendo en is op weg naar een paar van zijn absolute hoogtepunten de komende paar dagen.
Maar voor vandaag is het bijna genoeg en wij mogen gelukkig stilaan beginnen afdalen in de richting van Middleton. Na een tiental vrij vlotte kilometers staan we weer in de beschaving. Ik heb hier een deftig bed geboekt vandaag, want hoewel het een stevige dag was vandaag zal het morgen nog moeilijker worden. Dan moeten we dik 30 kilometer tot in Dufton zien te overleven, maar dan staat er ook iets op het programma waar ik al eeuwen naar uitkijk.
Ook vandaag is het aantal hoogtemeters die in het routeboekje staan compleet fout. Het boekje houdt het op 550 meter, in realiteit zijn het er een goeie 1000. Dat is wel een heel groot verschil.
