Pennine Way Etappe 7: Horton in Ribblesdale - Hawes

In Horton in Ribblesdale had ik mijn tocht over de Pennine way vorig jaar beëindigd. Die Pennine way is nog steeds op weg naar de Schotse grens, door de Pennine Mountains, in het hart van Noord Engeland.

In Horton in Ribblesdale zijn we in het nationale park van de Yorkshire Dales en vind je een station met een vlotte verbinding naar Leeds en van daar naar de rest van de wereld. Dat station ligt op de beroemde spoorweg van Settle naar Carlisle. Het is een van de mooiste trajecten in Groot Brittanië en je hebt hier fantastische uitzichten op de Yorkshire Dales. De spoorweg is ondertussen zo'n 150 jaar oud en werd enkele keren bijna afgeschaft. Maar nu is het vooral een van de meest toeristische spoorlijnen van het land.

Ik nam gisteren een Eurostar naar Londen, en dan een LNER hogesnelheidstrein naar Leeds. Nadat ik daar deftig gegeten had nam ik de trein voor een mooie rit naar Horton-in-Ribblesdale. De reis naar deze afgelegen regio is een hele opgave, maar eigenlijk gaat het allemaal nog vrij vlot en geraak ik zonder al te veel stress op mijn bestemming. Ik ga deze vakantie proberen om de volgende 6 etappes van de tocht op te pikken, en tot aan de muur van Hadrianus te lopen. Dan kom ik later nog wel eens terug voor het stuk "beyond the wall".

Na de dag reizen van gisteren is vandaag eigenlijk een halve rustdag om er in te komen. Het is maar zo'n 22 kilometer tot in Hawes en we moeten maar zo'n 450 meter klimmen. Het grootste stuk van de dag gaat over vlot te lopen 4x4-paden. Onverhard dus, maar toch heel vlot te wandelen. Het eerste stuk van de dag gaat het lichtjes bergop, de namiddag mogen we rustig bergaf lopen tot op onze bestemming in Hawes. Die 22 kilometer die kan je op dit terrein op een uur of 4 lopen, dus is het zelfs niet nodig om vroeg op te staan vandaag. Het zijn dan ook geen modderpaadjes die je vandaag voor je voeten krijgt, maar redelijk vlot beloopbare wegen.

Het pad waar we vandaag op lopen is eigenlijk een oude Romeins heirbaan, dus moet je je even voorstellen dat hier duizenden jaren geleden Romeinse legioenen marcheerden op weg naar het noorden, want daar zaten de Schotse rebellen die het Romeinse rijk aanvielen. Uiteindelijk werd daar dan de gigantische muur van Hadrianus gebouwd om die rebellen buiten te houden, maar daar zijn we pas binnen een dag of 5 aan het eind van deze klein wandelvakantie.

We lopen onderweg stukjes samen met de Dales Way, die een absolute aanrader is als je nog meer van die prachtige Yorkshire Dales wil zien. Ook de Pennine Bridleway komt even met ons samenlopen vandaag, en wie maar niet genoeg kan krijgen van het prachtige Ribbledale kan de Ribble Way eens proberen. We bevinden ons dan ook in het hart van dit prachtige nationale park en de verschillende wandelingen kronkelen hier rond mekaar.

Zeker de start van de route kan heel druk zijn omdat je hier op de "Three peaks" wandeling zit, een epische tiktok-uitdaging van zo'n 40 kilometer en 1600 hoogtemeters die je de 3 hoogste toppen hier in de buurt op 1 dag laat verkennen. Om maar te zeggen dat je vandaag dus misschien nog wel wat andere wandelaars kan tegenkomen, hoewel het als je die threepeakers kwijt bent alweer een vrij eenzame tocht zal worden door heel dun bevolkt gebied. Onderweg naar Hawes kom je eigenlijk geen andere dorpen of winkels tegen vandaag, dus zorg voor voldoende voorraad en voldoende drank om het einde te halen. En zoals steeds op deze tocht zorg je dat je voor jezelf kan zorgen. Het is hier afgelegen en je komt niet vaak iemand tegen. Ook gsm ontvangst is op zijn best sporadisch ("patchy at best") te noemen. Ik loop alleen, dus neem ik voor de veiligheid mijn Garmin Inreach mee. In geval van nood heb ik zo tenminste een SOS knop die me via de satelliet met een noodcentrale kan verbinden.

Het eerste stuk van de Pennine Way was al redelijk afgelegen bij momenten, maar we waren altijd wel ergens in de buurt van een stad. Maar als je op de kaart kijkt dan zie je dat we nu pas echt de grote steden Manchester, Leeds en York achter ons gelaten hebben. Noordelijker hebben we nog Newcastle, maar dat is al gauw meer dan 100 kilometer verderop. Het wordt steeds meer afgelegen en ook steeds onherbergzamer.

We lopen door de Yorkshire Dales en dat is echt het typische Engeland zoals je het in de boekjes ziet. In het engels hebben ze daar een prachtig woord voor: "quintessential English countryside". De ondergrond bestaat hier vooral uit zachte zandsteen, en dus heb je veel holen en gaten in het landschap. Rivieren verdwijnen in een gat en komen helemaal ergens anders weer boven. Best mooi om te zien, maar hou afstand van de rand en hou het veilig als je zoiets van naderbij wil gaan bekijken. De velden zijn omzoomd met stenen muurtjes, en dat geeft een heel eigen karakter aan de omgeving.