Het is nog steeds berekoud maar mijn benen beginnen te jeuken om nog eens een stukje te gaan wandelen. Door de winterse toestanden wil ik niet te ver moeten rijden, dus kies ik vandaag voor de etappe van de Haan naar Brugge op de GR5A. Aan de kust is het meestal iets warmer en ik kan deze verplaatsing zonder overstappen met de trein doen. Redenen genoeg dus om rond 7u30 al op de trein te springen en West Vlaanderen onveilig te gaan maken.
Aan de kust is de keuze van in welke richting je gaat wandelen van cruciaal belang. Het kan hier nogal waaien, en zeker in de polders waar we door gaan lopen is het een stuk aangenamer van met de wind in de rug te lopen. Er staat vandaag een ijskoude noordooster wind, dus is het vandaag een goed idee om van Brugge naar De Haan te wandelen. Dat is een beetje atypisch, want meestal staat er aan de zee een wind die richting binnenland waait. De paar boerderijen die ik tegenkom hebben allemaal een windmolen geïnstalleerd en dit zou wel eens een van de enige plekken in het land kunnen zijn waar er genoeg wind is om zelfs deze vrij kleine molens te laten renderen.
Rond half negen zet de NMBS me klokvast af op het station van Brugge. Ik doe mijn handschoenen aan, zet een muts op en rits mijn donsjas nog wat vaster. Het is koud vanmorgen, het vriest stevig, en de wind maakt het er niet aangenamer op. Het duurt vandaag dan ook redelijk lang voor ik opgewarmd ben. Na een uur of 2 lopen begin ik eindelijk te voelen dat mijn lichaam de temperatuur weer onder controle heeft en kan ik mijn muts af en toe even afzetten.
De eerste 10 kilometer van de tocht gaan langs prachtige natuurdomeinen. We lopen langs het prachtige middeleeuwse kasteel van Tillegem dat staat te blinken in de opkomende zon. Dit kasteel is in de loop der jaren vaak van eigenaar veranderd, maar het valt vooral op dat het vaak eigendom was van de burgemeester van het vlakbijgelegen Brugge. De bossen rond het kasteel zijn prima bewaard gebleven dus zijn we vertrokken voor een lange tocht door het bos, iets wat in West Vlaanderen eerder uitzonderlijk is. We lopen langs het mooie (maar veel recentere) kasteel Tudor, om dan naar Beisbroek uit te wijken waar nu de sterrenwacht in het kasteel gevestigd is. Het is het mooi, en het ene kasteeldomein loopt naadloos over in het volgende. Je hebt hiet af en toe wel wat last van lawaai door de vlakbijgelegen E17, maar de fantastische natuur maakt heel veel goed.
En zo gaat het heel vlotjes tot in Varsenare, wat het enige dorpje is dat we vandaag gaan tegenkomen. Er is hier een bakker, maar verder niet veel te vinden. Vind je de dik 33 kilometer die de etappe van vandaag lang is een beetje te veel, dan kan je hier zeker ook een bus terug richting Brugge vinden.
Eenmaal Varsenare gepasseerd zijn plots de bossen verdwenen en komen we meer in een typisch Westvlaams landschap. We komen dichter bij de zee, dus lopen we de Moeren in. Hier gaan we langs een onverhard pad door de Meetkerkse Moeren, wat een fantastisch mooi stukje van de route is. Honderden ganzen zitten hier te rusten, hoewel ik eigenlijk niet weet wat die hier nog doen begin januari en waarom die nog niet lang naar het zuiden verhuisd zijn. Voor het eerst vandaag ben ik blij dat het zo koud is want dit stuk van de route is vrij modderig, maar met deze temperaturen heb ik daar geen last van.
De Moeren zijn nog maar net achter de rug en we worden al een volgend hoogtepunt ingestuurd: we mogen de Uitkerkse Polders gaan verkennen. Dat is nog zo'n fantastisch stuk natuur, waar je hier en daar een grote boerderij tegenkomt maar geen andere vormen van beschaving. De route kabbelt verder tot je in de verte Center Parcs den Haan ziet liggen, en even verderop komen we de kusttram dan tegen ter hoogte van tramhalte Konijnenpad.
Wil je met de auto naar deze etappe komen, dan kan je hier prima parkeren. Er is hier een parkeerstrook langs de hele kustweg, waar je zeker in de winter meer dan genoeg plek vindt. Ik neem vandaag de tram tot in Zeebrugge, want daar staat een rechtstreekse trein naar huis op mij te wachten. Maar uiteraard geraak je met de kusttram ook probleemloos bij het station van Blankenberge van waar je prima met de trein in Brugge geraakt.
Het is een mooie etappe, ik heb er alweer van genoten. En dat is het mooie aan deze GR5A, je komt telkens in compleet andere gebieden en de wandelingen hebben telkens een compleet ander gevoel. Maar ze zijn allemaal de moeite waard.
Alle foto's van deze mooie etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Rond half negen zet de NMBS me klokvast af op het station van Brugge. Ik doe mijn handschoenen aan, zet een muts op en rits mijn donsjas nog wat vaster. Het is koud vanmorgen, het vriest stevig, en de wind maakt het er niet aangenamer op. Het duurt vandaag dan ook redelijk lang voor ik opgewarmd ben. Na een uur of 2 lopen begin ik eindelijk te voelen dat mijn lichaam de temperatuur weer onder controle heeft en kan ik mijn muts af en toe even afzetten.
De eerste 10 kilometer van de tocht gaan langs prachtige natuurdomeinen. We lopen langs het prachtige middeleeuwse kasteel van Tillegem dat staat te blinken in de opkomende zon. Dit kasteel is in de loop der jaren vaak van eigenaar veranderd, maar het valt vooral op dat het vaak eigendom was van de burgemeester van het vlakbijgelegen Brugge. De bossen rond het kasteel zijn prima bewaard gebleven dus zijn we vertrokken voor een lange tocht door het bos, iets wat in West Vlaanderen eerder uitzonderlijk is. We lopen langs het mooie (maar veel recentere) kasteel Tudor, om dan naar Beisbroek uit te wijken waar nu de sterrenwacht in het kasteel gevestigd is. Het is het mooi, en het ene kasteeldomein loopt naadloos over in het volgende. Je hebt hiet af en toe wel wat last van lawaai door de vlakbijgelegen E17, maar de fantastische natuur maakt heel veel goed.
En zo gaat het heel vlotjes tot in Varsenare, wat het enige dorpje is dat we vandaag gaan tegenkomen. Er is hier een bakker, maar verder niet veel te vinden. Vind je de dik 33 kilometer die de etappe van vandaag lang is een beetje te veel, dan kan je hier zeker ook een bus terug richting Brugge vinden.
Eenmaal Varsenare gepasseerd zijn plots de bossen verdwenen en komen we meer in een typisch Westvlaams landschap. We komen dichter bij de zee, dus lopen we de Moeren in. Hier gaan we langs een onverhard pad door de Meetkerkse Moeren, wat een fantastisch mooi stukje van de route is. Honderden ganzen zitten hier te rusten, hoewel ik eigenlijk niet weet wat die hier nog doen begin januari en waarom die nog niet lang naar het zuiden verhuisd zijn. Voor het eerst vandaag ben ik blij dat het zo koud is want dit stuk van de route is vrij modderig, maar met deze temperaturen heb ik daar geen last van.
De Moeren zijn nog maar net achter de rug en we worden al een volgend hoogtepunt ingestuurd: we mogen de Uitkerkse Polders gaan verkennen. Dat is nog zo'n fantastisch stuk natuur, waar je hier en daar een grote boerderij tegenkomt maar geen andere vormen van beschaving. De route kabbelt verder tot je in de verte Center Parcs den Haan ziet liggen, en even verderop komen we de kusttram dan tegen ter hoogte van tramhalte Konijnenpad.
Wil je met de auto naar deze etappe komen, dan kan je hier prima parkeren. Er is hier een parkeerstrook langs de hele kustweg, waar je zeker in de winter meer dan genoeg plek vindt. Ik neem vandaag de tram tot in Zeebrugge, want daar staat een rechtstreekse trein naar huis op mij te wachten. Maar uiteraard geraak je met de kusttram ook probleemloos bij het station van Blankenberge van waar je prima met de trein in Brugge geraakt.
Het is een mooie etappe, ik heb er alweer van genoten. En dat is het mooie aan deze GR5A, je komt telkens in compleet andere gebieden en de wandelingen hebben telkens een compleet ander gevoel. Maar ze zijn allemaal de moeite waard.
Alle foto's van deze mooie etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
