Ik heb nog 1 etappe over voordat ik weer terug bij de zee ben op mijn tocht over de GR5A. Een dik jaar geleden begon ik aan een etappe van deze epische tocht omdat ik eens niet te ver weg wilde wandelen. En bijna moeiteloos is het nu bijna voorbij. Er zijn nog 2 etappes over waarvoor ik met de fiets de verplaatsing zal moeten maken omdat het niet met het openbaar vervoer lijkt te lukken, maar voor de rest heb ik nu bijna helemaal rond Vlaanderen gelopen. Vandaag staat dus de etappe op het programma van waar de GR5A de GR130 vaarwel zegt in Stavelebrug, tot aan de prachtige duinen van Plopsaland.
Zoals wel vaker in dit stuk van Vlaanderen gaan er grote stukken van de tocht over asfaltweggetjes. Gelukkig zijn dat voor het grootste gedeelte van die asfaltweggetjes waar drie keer per dag een tractor passeert, maar die voor de rest helemaal uitgestorven lijken. Want dat valt wel op, we zijn hier echt in een landbouwstreek, met echt grote boerderijen. Ook de tractoren lijken een paar maatjes gegroeid te zijn tegenover de rest van Vlaanderen, hier gaat met voor het stevigere werk.
Waar mogelijk worden we natuurlijk over onverharde weggetjes gestuurd, en die zijn er toch nog redelijk veel te vinden. Het wordt dus een mooie afwisselende tocht: af en toe verhard, af en toe een mooi streepje onverhard langs een beekje. En natuurlijk is er hier geen meter hoogteverschil, dus loopt het eigenlijk al bij al redelijk vlotjes. Het is dik 30 kilometer lopen vandaag, maar dat gaat echt probleemloos.
Het is vandaag een mooi voorjaarsweertje: niet te warm, een zwak zonnetje zoals dat begin maart wel vaker het geval is en waar je dus niet door verbrandt, en bijna geen wind. Dat moeten de ideale omstandigheden zijn om deze etappe te lopen. Je loopt hier namelijk de hele dag onbeschut, dus in de zomer bij 30 graden zou ik hier niet aan beginnen. In het tweede stukje van de wandeling loop je ook door de Moeren. En wielerfanaten kennen die mythische plek uit Gent - Wevelgem (of 'In Flanders Fields. From Middelkerke to Wevelgem' zoals die sinds dit jaar lijkt te heten). En dan weet je ook dat er daar wel eens "waaiers getrokken" worden. Dat alles om maar te zeggen dat het hier best wel kan spoken als er een beetje wind staat. Kies dus bij voorkeur voor een rustige voorjaarsdag zonder wind, zonder te veel zon en zonder regen. Als die al bestaan natuurlijk.
Voorbij de moeren, waarbij we een hele tijd op de grens tussen België en Frankrijk lopen komen we dan stilaan uit bij Plopsaland. We steken de snelweg over en dan verandert het landschap plots. In plaats van grote velden, staan we plots midden in de duinen. Even verderop mag ik dan het natuurreservaat Westhoek gaan verkennen, en dat herinner ik me nog van toen ik de kustroute aan het wandelen was. Probleemloos kom ik dan ook aan bij de zee, en dat is toch altijd een fijn terugzien. Na zo'n 600 kilometer rond Vlaanderen, staan we weer terug aan de zee. En dat is een mooie afsluiter voor de wandeling van vandaag. Ik loop een paar kilometer over het strand en laat me oppikken. Dit is een mooie wandeling, en net zoals de rest van de GR5A heb ik er eigenlijk best van genoten.
Waar mogelijk worden we natuurlijk over onverharde weggetjes gestuurd, en die zijn er toch nog redelijk veel te vinden. Het wordt dus een mooie afwisselende tocht: af en toe verhard, af en toe een mooi streepje onverhard langs een beekje. En natuurlijk is er hier geen meter hoogteverschil, dus loopt het eigenlijk al bij al redelijk vlotjes. Het is dik 30 kilometer lopen vandaag, maar dat gaat echt probleemloos.
Het is vandaag een mooi voorjaarsweertje: niet te warm, een zwak zonnetje zoals dat begin maart wel vaker het geval is en waar je dus niet door verbrandt, en bijna geen wind. Dat moeten de ideale omstandigheden zijn om deze etappe te lopen. Je loopt hier namelijk de hele dag onbeschut, dus in de zomer bij 30 graden zou ik hier niet aan beginnen. In het tweede stukje van de wandeling loop je ook door de Moeren. En wielerfanaten kennen die mythische plek uit Gent - Wevelgem (of 'In Flanders Fields. From Middelkerke to Wevelgem' zoals die sinds dit jaar lijkt te heten). En dan weet je ook dat er daar wel eens "waaiers getrokken" worden. Dat alles om maar te zeggen dat het hier best wel kan spoken als er een beetje wind staat. Kies dus bij voorkeur voor een rustige voorjaarsdag zonder wind, zonder te veel zon en zonder regen. Als die al bestaan natuurlijk.
Voorbij de moeren, waarbij we een hele tijd op de grens tussen België en Frankrijk lopen komen we dan stilaan uit bij Plopsaland. We steken de snelweg over en dan verandert het landschap plots. In plaats van grote velden, staan we plots midden in de duinen. Even verderop mag ik dan het natuurreservaat Westhoek gaan verkennen, en dat herinner ik me nog van toen ik de kustroute aan het wandelen was. Probleemloos kom ik dan ook aan bij de zee, en dat is toch altijd een fijn terugzien. Na zo'n 600 kilometer rond Vlaanderen, staan we weer terug aan de zee. En dat is een mooie afsluiter voor de wandeling van vandaag. Ik loop een paar kilometer over het strand en laat me oppikken. Dit is een mooie wandeling, en net zoals de rest van de GR5A heb ik er eigenlijk best van genoten.
