Het regent en stormt vandaag maar ik moet er echt eens uit. Het was een drukke week en dan moet ik echt even naar buiten om mijn gedachten te verzetten. Ik vertrek dan ook redelijk vroeg, en sta rond een uur of 9 in Poperinge. Ik parkeer me vlakbij de Colruyt, net buiten het betalende deel van de stad. Met de fiets ben ik op minder dan een half uur in Roesbrugge, waar ik mijn stalen ros kan vastmaken aan een informatiebord dat de GR routes in West Vlaanderen uitlegt. Dat bord is echt ideaal geplaatst, en hoewel het waarschijnlijk niet de bedoeling was dat dit als fietsparking zou dienen, maak ik er toch maar gebruik van.
Gisteren keek ik naar het weerbericht en toen voorspelde men dat er een regenzone zou overtrekken, maar dat het maar ongeveer 1 liter zou regenen vandaag. Een liter, dat is niks natuurlijk. Bij de start van de wandeling is het nog droog, maar al gauw begint het te stortregenen en dat stopt eigenlijk de rest van de dag niet meer. Combineer dat met een stevige zuidwestenwind die hier op deze vlaktes vrij spel krijgt, en het wordt dus best een pittige wandeling.
Van de wandeling had ik eigenlijk niet zo veel verwacht. Het is een tocht door de polders en door een landbouwstreek. En hoewel dat meestal wel rustig is, had ik een vrij saaie tocht verwacht. Maar dat is dus helemaal mis. Ik geniet er echt van vandaag. We worden grote stukken over onverharde paden gestuurd, en we komen best wel wat mooie plekken tegen.
Van bij de start in Roesbrugge worden we de velden ingestuurd, en al gauw is het glijden en moddervreten in een prachtige omgeving. Even mogen we door een dorpje lopen en dan gaat het een klein beetje vooruit, maar al gauw duiken we terug de natuur in en moeten we er voor zorgen dat we niet vallen.
Zo gaat het eigenlijk vrij vlot lopend tot in Proven. Dat dorpje ligt zowat halfweg tussen Poperinge en Roesbrugge, en is vooral bekend voor zijn hop. Hier wordt de hop gekweekt waarme al dat fantastische Belgische bier gemaakt wordt. Best een belangrijk stukje Vlaams erfgoed is dit dus.
Langs hopplantages en enkele kleinere stukjes bos gaat het dan in de richting van wat het hoofdmenu is voor vandaag: de bossen rond de abdij van Westvleteren. Dit is waar dat goddelijke gerstenat dat al een aantal keer tot beste bier ter wereld gebrouwen wordt. Een lange rij staat bij de brouwerij aan te schuiven om een kist met bier te komen ophalen.
Rond de abdij vinden we (zoals dat vaak gaat met abdijen) nog een prachtig stuk bos. Hier is vandaag dankzij het slechte weer niemand te zien, dus heb ik het hele bos voor mezelf. En dat is best de moeite. Uiteraard komen we nog overbijfselen uit de eerste wereldoorlog tegen, passeren we mooi onderhouden kerkhoven en kunnen we voor de rest genieten van de modder en de rust.
Na de abdij lopen we een paar kilometer verhard en dat doet eigenlijk wel goed na al die modderbaden die ik al moest doorstaan vandaag. Maar even verderop sturen ze ons alweer een volgend natuurgebied in. Maar vandaag is daar echt geen doorkomen aan, ik keer terug op mijn stappen en doe de volgende kilometer ook over het asfalt. Soms moet je een rationele beslissing nemen, als er geen doorkomen aan is en je tot je knieën in de modder zakt, dan moet je gewoon opgeven en een alternatief zoeken.
De laatste 5 kilometer tot in Poperinge zijn prachtig. De hele tijd mogen we langs het water lopen, op een mooi onverhard pad. In de zomer is het hier vlot lopen, vandaag is het hier schuifelen en proberen niet te vallen. Maar ook dat heeft zijn charme natuurlijk, en ik geniet er eigenlijk wel van. En zo kom ik eigenlijk probleemloos in Poperinge waar ik mijn auto zoek, mijn fiets ga ophalen in Roesbrugge, en dan alweer naar huis kan. Dit was de moeite, en is echt een onverwacht mooie tocht.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Van de wandeling had ik eigenlijk niet zo veel verwacht. Het is een tocht door de polders en door een landbouwstreek. En hoewel dat meestal wel rustig is, had ik een vrij saaie tocht verwacht. Maar dat is dus helemaal mis. Ik geniet er echt van vandaag. We worden grote stukken over onverharde paden gestuurd, en we komen best wel wat mooie plekken tegen.
Van bij de start in Roesbrugge worden we de velden ingestuurd, en al gauw is het glijden en moddervreten in een prachtige omgeving. Even mogen we door een dorpje lopen en dan gaat het een klein beetje vooruit, maar al gauw duiken we terug de natuur in en moeten we er voor zorgen dat we niet vallen.
Zo gaat het eigenlijk vrij vlot lopend tot in Proven. Dat dorpje ligt zowat halfweg tussen Poperinge en Roesbrugge, en is vooral bekend voor zijn hop. Hier wordt de hop gekweekt waarme al dat fantastische Belgische bier gemaakt wordt. Best een belangrijk stukje Vlaams erfgoed is dit dus.
Langs hopplantages en enkele kleinere stukjes bos gaat het dan in de richting van wat het hoofdmenu is voor vandaag: de bossen rond de abdij van Westvleteren. Dit is waar dat goddelijke gerstenat dat al een aantal keer tot beste bier ter wereld gebrouwen wordt. Een lange rij staat bij de brouwerij aan te schuiven om een kist met bier te komen ophalen.
Rond de abdij vinden we (zoals dat vaak gaat met abdijen) nog een prachtig stuk bos. Hier is vandaag dankzij het slechte weer niemand te zien, dus heb ik het hele bos voor mezelf. En dat is best de moeite. Uiteraard komen we nog overbijfselen uit de eerste wereldoorlog tegen, passeren we mooi onderhouden kerkhoven en kunnen we voor de rest genieten van de modder en de rust.
Na de abdij lopen we een paar kilometer verhard en dat doet eigenlijk wel goed na al die modderbaden die ik al moest doorstaan vandaag. Maar even verderop sturen ze ons alweer een volgend natuurgebied in. Maar vandaag is daar echt geen doorkomen aan, ik keer terug op mijn stappen en doe de volgende kilometer ook over het asfalt. Soms moet je een rationele beslissing nemen, als er geen doorkomen aan is en je tot je knieën in de modder zakt, dan moet je gewoon opgeven en een alternatief zoeken.
De laatste 5 kilometer tot in Poperinge zijn prachtig. De hele tijd mogen we langs het water lopen, op een mooi onverhard pad. In de zomer is het hier vlot lopen, vandaag is het hier schuifelen en proberen niet te vallen. Maar ook dat heeft zijn charme natuurlijk, en ik geniet er eigenlijk wel van. En zo kom ik eigenlijk probleemloos in Poperinge waar ik mijn auto zoek, mijn fiets ga ophalen in Roesbrugge, en dan alweer naar huis kan. Dit was de moeite, en is echt een onverwacht mooie tocht.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
