Vandaag loop ik een alternatieve route die beschreven is in de Franse topoguide en die van Mouthe naar Chaux-Neuve en dan naar Chapelle-des-Bois gaat, waar we de hoofdroute weer oppikken. De route gaat op die manier iets directer in de richting van het meer van Geneve, en je spaart zo'n 20 kilometer uit. Maar dat is niet het belangrijkste, het is er mij vooral om te doen dat je op dit alternatief een deftige slaapplek kan vinden. Ga je verder op de hoofdroute dan zit je al gauw aan een gigantische afstand zonder dorpjes waar maar heel weinig hotels of b&b te vinden zijn. Omdat ik nogal laat beslis om deze richting uit te komen, is dit dan ook de enige manier om overnachtingen te regelen. Hoe dan ook, we zijn in de Jura, dus het zal sowieso ook op deze alternatieve route mooi zijn.
Ik slaap vanavond dan ook in Chaux-Neuve, en dat ligt perfect halfweg op die alternatieve route.
We lopen vandaag door het mooie dorpje Mouthe, en dat is bekend als het koudste punt van Frankrijk. Hier werd ooit een temperatuur van -36.7° gemeten, en het dorp heeft dus de bijnaam "klein Siberië". Mouthe ligt op een hoogte van 930 meter in een grote, natuurlijke vallei. Door deze ligging is er hier nauwelijks wind, waardoor zware, koude lucht naar de bodem zakt en daar blijft hangen. Of dat maakt een informatiebord me toch wijs.
Het is een vrij lange tocht geworden hoewel de hoogteverschillen best wel meevallen vandaag. Het is te zeggen, als je 500 meter klimmen vanuit les Hôpitaux-Neufs tot op de top van de Morond buiten beschouwing laat. Er bestaat gelukkig ook zoiets als de Morond zetellift, en dan kan je je vanuit Métabief tot boven laten voeren. Wil je het dus rustig aan doen na de toch wel zware etappes die we achter de rug hebben, dan kan dat probleemloos. Of als een deel van het team de klim niet ziet zitten, dan kan die de rest opwachten op de top. De lift werkt de hele zomervakantie. Maak je daar gebruik van dan heb je plots een etappe met maar een goeie 300 hoogtemeters, en dat midden in de Jura.
's Morgens voel ik me niet 100%. Ik beslis dan ook om de lift naar boven te nemen vandaag, en te hopen dat ik me snel weer wat beter voel. Het is best een aangenaam gevoel om eens zonder moeite tot op de top te geraken. Doe je dit te voet dan is het echt een stevige beklimming van toch dik 500 hoogtemeters. En dat ging vandaag niet lukken. Ik voel me grieperig en heb koorts, en dan is zo'n beklimming niet aangewezen.
Ik mag dus beginnen met gewoon een beetje te dalen vanop de top, nadat ik daar de nodige foto's genomen heb met de Mont Blanc op de achtergrond. Het is hier echt prachtig, en het uitzicht is om even stil van te worden. Eerst staat er een afdaling langs een paar bergmeertjes, en dan langs een paar mooie kliffen op het programma. Dat alles wordt natuurlijk gekruid met op de achtergrond de Alpen. Eenmaal daar voorbij kom ik op een "lang recht stuk" waarbij we eindeloos rechtdoor lopen over het plateau. Hoogteverschillen zijn verwaarloosbaar, maar het is echt eindeloos. Maar het is hier ook echt mooi, dus dat stoort eigenlijk niet zo.
We lopen ondertussen in de richting van Mouthe, maar voor we daar zijn moeten we eerst nog langs de bron van de Doubs. Dat is het riviertje dat verantwoordelijk is voor dat grote meer dat we gisteren zagen, en nu zijn we hier plots bij de bron ervan. Ik begrijp er niet veel van, maar er is een mooi bronnetje. Of toch, er stroomt hier water uit een rots, en dat is dan de bron van de Doubs blijkbaar. Die Doubs die haar naam gegeven heeft aan het hele departement waar we nu zijn.
In Mouthe vind ik een restaurantje waar ik eens deftig eet. En dat lijkt me te helpen, daarna voel ik me een pak beter. Ik breng een bezoekje aan de locale intermarché om vooral veel calorieën in te slaan, en dan kan ik aan de laatste 10 kilometer van mijn wandeling beginnen. Ik ga nog verder tot Chaux-Neuve, op een alternatief van de hoofdroute. Je kan natuurlijk ook hier in Mouthe een bed zoeken en dan morgen gewoon de hoofdroute verder lopen.
Het stuk tot in Chaux-Neuve is best een aangenaam stuk, als je de eerste paar kilometer langs de weg even snel vergeet. Je duikt al gauw weer de bossen in en je mag over brede wegen door het bos dwalen. Dat is best tof, en het belangrijkste vandaag is dat er hier schaduw te vinden is. Al gauw ben ik op mijn bestemming, waar ze ook een winkeltje hebben. Enkele extra calorieën later is het tijd om in mijn bed te kruipen. Ik val als een blok in slaap, en wordt pas de volgende ochtend wakker van de fluitende vogeltjes. Morgen staat er alweer een stevige tocht op het programma.
{getCard} $type={post}
{getCard} $type={post} GR5 Jura »
We lopen vandaag door het mooie dorpje Mouthe, en dat is bekend als het koudste punt van Frankrijk. Hier werd ooit een temperatuur van -36.7° gemeten, en het dorp heeft dus de bijnaam "klein Siberië". Mouthe ligt op een hoogte van 930 meter in een grote, natuurlijke vallei. Door deze ligging is er hier nauwelijks wind, waardoor zware, koude lucht naar de bodem zakt en daar blijft hangen. Of dat maakt een informatiebord me toch wijs.
Het is een vrij lange tocht geworden hoewel de hoogteverschillen best wel meevallen vandaag. Het is te zeggen, als je 500 meter klimmen vanuit les Hôpitaux-Neufs tot op de top van de Morond buiten beschouwing laat. Er bestaat gelukkig ook zoiets als de Morond zetellift, en dan kan je je vanuit Métabief tot boven laten voeren. Wil je het dus rustig aan doen na de toch wel zware etappes die we achter de rug hebben, dan kan dat probleemloos. Of als een deel van het team de klim niet ziet zitten, dan kan die de rest opwachten op de top. De lift werkt de hele zomervakantie. Maak je daar gebruik van dan heb je plots een etappe met maar een goeie 300 hoogtemeters, en dat midden in de Jura.
's Morgens voel ik me niet 100%. Ik beslis dan ook om de lift naar boven te nemen vandaag, en te hopen dat ik me snel weer wat beter voel. Het is best een aangenaam gevoel om eens zonder moeite tot op de top te geraken. Doe je dit te voet dan is het echt een stevige beklimming van toch dik 500 hoogtemeters. En dat ging vandaag niet lukken. Ik voel me grieperig en heb koorts, en dan is zo'n beklimming niet aangewezen.
Ik mag dus beginnen met gewoon een beetje te dalen vanop de top, nadat ik daar de nodige foto's genomen heb met de Mont Blanc op de achtergrond. Het is hier echt prachtig, en het uitzicht is om even stil van te worden. Eerst staat er een afdaling langs een paar bergmeertjes, en dan langs een paar mooie kliffen op het programma. Dat alles wordt natuurlijk gekruid met op de achtergrond de Alpen. Eenmaal daar voorbij kom ik op een "lang recht stuk" waarbij we eindeloos rechtdoor lopen over het plateau. Hoogteverschillen zijn verwaarloosbaar, maar het is echt eindeloos. Maar het is hier ook echt mooi, dus dat stoort eigenlijk niet zo.
We lopen ondertussen in de richting van Mouthe, maar voor we daar zijn moeten we eerst nog langs de bron van de Doubs. Dat is het riviertje dat verantwoordelijk is voor dat grote meer dat we gisteren zagen, en nu zijn we hier plots bij de bron ervan. Ik begrijp er niet veel van, maar er is een mooi bronnetje. Of toch, er stroomt hier water uit een rots, en dat is dan de bron van de Doubs blijkbaar. Die Doubs die haar naam gegeven heeft aan het hele departement waar we nu zijn.
In Mouthe vind ik een restaurantje waar ik eens deftig eet. En dat lijkt me te helpen, daarna voel ik me een pak beter. Ik breng een bezoekje aan de locale intermarché om vooral veel calorieën in te slaan, en dan kan ik aan de laatste 10 kilometer van mijn wandeling beginnen. Ik ga nog verder tot Chaux-Neuve, op een alternatief van de hoofdroute. Je kan natuurlijk ook hier in Mouthe een bed zoeken en dan morgen gewoon de hoofdroute verder lopen.
Het stuk tot in Chaux-Neuve is best een aangenaam stuk, als je de eerste paar kilometer langs de weg even snel vergeet. Je duikt al gauw weer de bossen in en je mag over brede wegen door het bos dwalen. Dat is best tof, en het belangrijkste vandaag is dat er hier schaduw te vinden is. Al gauw ben ik op mijn bestemming, waar ze ook een winkeltje hebben. Enkele extra calorieën later is het tijd om in mijn bed te kruipen. Ik val als een blok in slaap, en wordt pas de volgende ochtend wakker van de fluitende vogeltjes. Morgen staat er alweer een stevige tocht op het programma.
Related posts
{getCard} $type={post}{getCard} $type={post}
{getCard} $type={post} GR5 Jura »
