In Pontarlier was ik enkele jaren geleden al toen ik de Via Francigena pelgrimstocht richting Rome aan het lopen was. Die is nu bijna helemaal afgewerkt, maar ik herinner me die wandeltocht nog goed als de eerste meerdaagse tocht door de bergen die ik in vele jaren gedaan had. Ik was toen helemaal niet fit, en het was echt afzien als het bergop ging. Nu is het een stuk beter gesteld met mijn conditie, en dat zal ook nodig zijn. Want niet alleen ga ik nu een stuk door de Jura lopen met toch wel wat hoogteverschil, binnen een dikke maand staat de Vanoise in de Alpen op het programma. En dat wordt vrees ik toch nog wel andere koek.
Vandaag parkeer ik me in Pontarlier, niet zo ver van het station, en wandel ik tot in Les Hôpitaux Neufs. Daar kwam ik op de Via Francigena ook door, maar de GR5 neemt een iets andere weg er naartoe. Wij gaan vandaag immers eerst het mooie lac de Saint-Point verkennen, terwijl de Via Francigena meer de hoogte in gaat. De Via Francigena gaat linksom, wij gaan rechtsom, maar alle wegen leiden naar les Hôpitaux-Neufs. Dat meer waar we langs lopen is trouwens gewoon een breder stuk van de Doubs, het riviertje dat ook door Pontarlier stroomt en dat zijn naam aan dit departement gegeven heeft.
De eerste paar kilometers van de tocht had ik vroeger dus al gelopen, maar het is echt een mooi stuk. We klimmen vrij steil en gaan dan langs het "Fort Mahler" waarna we een prachtig uitzicht hebben op het kasteel van Joux dat hier helemaal op de top van de heuvel ligt. In La-Cluse-et-Mijoux is er trouwens een aan te raden hotelletje maar voor mij komt dat deze keer te vroeg.
Vanuit La Cluse moet er stevig geklommen worden. We lopen het pad richting kasteel op, maar ter hoogte van de parking mogen we weer de natuur induiken. Dat kasteel lijkt wel de moeite om eens te bezoeken, maar daar heb ik vandaag geen tijd voor spijtig genoeg. Het kasteel ligt bovenop een hoge rots, dus die beklimming is wel stevig. Het gaat wel over een asfaltpad, dus dat betekent dat het toch iets gemakkelijker loopt.
Iets verderop kom ik op een extreem steile afdaling ene tractor tegen die rustig naar boven rijdt. Dat zijn toch wel krachtige machines, zomaar een berg oprijden over onherbergzaam terrein. De chauffeur apprecieerde wel dat ik even opzij ging zodat hij kon passeren zonder stoppen, want dat lijkt me dan weer lastiger.
Na nog even afdalen tot bij de volgende rivier mag er weer stevig geklommen worden. En hier komen we een kurkdroog bordje tegen met daarop "sentier pedestre escarpé - falaises a proximité". En als mijn Frans nog min of meer goed is dan betekent dat zoiets als "steile wandelweg, kliffen nabij". Het verbodsbord voor mountainbikers dat er bij hoort maakt de waarschuwing compleet. Gelukkig valt dat allemaal wel mee. Ja, het is exteem klimmen en ik ben een minuut later compleet buiten adem. Maar die kliffen, dat is wat overroepen. Geen probleem dus zelfs al heb je hoogtevrees.
Eenmaal boven op de heuvel kan je weer een paar kilometer op adem komen tot bij het meer van Saint-Point. We zien het van ver al liggen, maar het is een verdomd groot meer, en het duurt dus nog wel even voor je in Malbuisson staat. Dat is een mooi dorpje met een paar hotelletjes en een paar restaurantjes. Ideaal zou je hier denken, ware het niet dat een of andere bedelaar me hier komt lastigvallen. De geplande pauze heb ik dus maar voor bekeken gehouden. Dat soort dingen verwacht je in Parijs, maar niet in een onooglijk dorpje in de Jura.
Voorbij Malbuisson is het weer even klimmen om weer van het meer weg te geraken. Het is een stevige beklimming, maar heel gelijkmatig en dus gaat het vrij vlotjes. Gewoon rustig naar boven lopen, niet overhaasten, en je komt er wel. Daarna is het weer een paar kilometer vlak lopen door prachtige brede zandwegen, met af en toe een mooi uitzicht. Er zijn slechtere plekken om een middag te komen wandelen.
We dalen af naar de vallei, en dan zet ik koers naar Métabief. Hier heb ik vannacht een hotelletje gevonden, in Les Hôpitaux-Neufs was alles volzet. Maar dat stoort niet, ze liggen gewoon naast mekaar.
Ik doe mijn inkopen, bekijk de aankomst van de rit in de ronde van Frankrijk, en dan kan ik slapen. Het was een stevige dag, maar best doenbaar qua hoogtemeters. En af en toe krijg je zelfs de tijd om een paar kilometer min of meer vlak te lopen zodat je kan recupereren. Ik heb alleszins genoten van deze etappe.
{getCard} $type={post}
{getCard} $type={post} GR5 Jura »
De eerste paar kilometers van de tocht had ik vroeger dus al gelopen, maar het is echt een mooi stuk. We klimmen vrij steil en gaan dan langs het "Fort Mahler" waarna we een prachtig uitzicht hebben op het kasteel van Joux dat hier helemaal op de top van de heuvel ligt. In La-Cluse-et-Mijoux is er trouwens een aan te raden hotelletje maar voor mij komt dat deze keer te vroeg.
Vanuit La Cluse moet er stevig geklommen worden. We lopen het pad richting kasteel op, maar ter hoogte van de parking mogen we weer de natuur induiken. Dat kasteel lijkt wel de moeite om eens te bezoeken, maar daar heb ik vandaag geen tijd voor spijtig genoeg. Het kasteel ligt bovenop een hoge rots, dus die beklimming is wel stevig. Het gaat wel over een asfaltpad, dus dat betekent dat het toch iets gemakkelijker loopt.
Iets verderop kom ik op een extreem steile afdaling ene tractor tegen die rustig naar boven rijdt. Dat zijn toch wel krachtige machines, zomaar een berg oprijden over onherbergzaam terrein. De chauffeur apprecieerde wel dat ik even opzij ging zodat hij kon passeren zonder stoppen, want dat lijkt me dan weer lastiger.
Na nog even afdalen tot bij de volgende rivier mag er weer stevig geklommen worden. En hier komen we een kurkdroog bordje tegen met daarop "sentier pedestre escarpé - falaises a proximité". En als mijn Frans nog min of meer goed is dan betekent dat zoiets als "steile wandelweg, kliffen nabij". Het verbodsbord voor mountainbikers dat er bij hoort maakt de waarschuwing compleet. Gelukkig valt dat allemaal wel mee. Ja, het is exteem klimmen en ik ben een minuut later compleet buiten adem. Maar die kliffen, dat is wat overroepen. Geen probleem dus zelfs al heb je hoogtevrees.
Eenmaal boven op de heuvel kan je weer een paar kilometer op adem komen tot bij het meer van Saint-Point. We zien het van ver al liggen, maar het is een verdomd groot meer, en het duurt dus nog wel even voor je in Malbuisson staat. Dat is een mooi dorpje met een paar hotelletjes en een paar restaurantjes. Ideaal zou je hier denken, ware het niet dat een of andere bedelaar me hier komt lastigvallen. De geplande pauze heb ik dus maar voor bekeken gehouden. Dat soort dingen verwacht je in Parijs, maar niet in een onooglijk dorpje in de Jura.
Voorbij Malbuisson is het weer even klimmen om weer van het meer weg te geraken. Het is een stevige beklimming, maar heel gelijkmatig en dus gaat het vrij vlotjes. Gewoon rustig naar boven lopen, niet overhaasten, en je komt er wel. Daarna is het weer een paar kilometer vlak lopen door prachtige brede zandwegen, met af en toe een mooi uitzicht. Er zijn slechtere plekken om een middag te komen wandelen.
We dalen af naar de vallei, en dan zet ik koers naar Métabief. Hier heb ik vannacht een hotelletje gevonden, in Les Hôpitaux-Neufs was alles volzet. Maar dat stoort niet, ze liggen gewoon naast mekaar.
Ik doe mijn inkopen, bekijk de aankomst van de rit in de ronde van Frankrijk, en dan kan ik slapen. Het was een stevige dag, maar best doenbaar qua hoogtemeters. En af en toe krijg je zelfs de tijd om een paar kilometer min of meer vlak te lopen zodat je kan recupereren. Ik heb alleszins genoten van deze etappe.
Related posts
{getCard} $type={post}{getCard} $type={post}
{getCard} $type={post} GR5 Jura »
