Voor het eerst dit jaar schijnt vandaag de zon, dus moet ik er wel op uit trekken. Ik loop vandaag van Meerhout naar Lommel. Parkeren kan vlot op de parking van het station van Geel of dat van Lommel.
Ik parkeer in Geel en neem daar bij het station de bus naar Meerhout. Elk uur heb je zelfs tijdens het weekend een bus die je op een kwartiertje tot bij de route brengt. 's Avonds neem ik dan de trein van Lommel tot bij mijn auto in Geel. De etappe van vandaag is zo'n 30 kilometer lang maar het loopt heel vlot. Het is hier zo plat dat de bruggen die je passeert de grootste beklimmingen zijn die je vandaag zal moeten overwinnen.
De wandeling vandaag is een beetje en trilogie. We beginnen vanuit Meerhout met een prachtige tocht langs de Grote Nete, dwars door wat men hier het "Grote Netewoud" gedoopt heeft. Dat is een beetje een ambitieuze naam, maar dat het hier mooi is, dat kan je nit ontkennen. De opkomende zon die tussen de bomen doorpriemt, het is eens een verademing na zo veel weken grijs weer.
Het is hier ook verbazend dunbevolkt. Ik begrijp niet goed waarom, want wie wil er nu niet wonen in zo'n prachtige omgeving? Misschien is dagelijks pendelen naar Brussel of Antwerpen van uit de verre Kempen een beetje een struikelblok. Hoewel het me niet zou verbazen dat dit met het vele thuiswerk voor bepaalde mensen niet langer een show-stopper hoeft te zijn. Misschien gaan we wel meer mensen zien die op deze stille plekken gaan wonen nu ze van thuis uit kunnen werken.
We hebben ondertussen een kilometer of 10 door het bos en door prachtige rustige veldwegen mogen lopen, en dan komen we in Balen. Hier is ook een station zodat je de route hier prima kan onderbreken als het nodig is. We lopen even een paar kilometer door iets drukker terrein, zelfs even over een industrieterrein, maar dat is maar een tussenstuk.
Voor je het weet gaan we weer de natuur in. Langs de Konijnenberg gaat het naar de Keiheuvel. Vreemd dat ze het hier over bergen en heuvels hebben, want veel hoogteverschil ziet ik hier niet. Wat ik wel zie zijn prachtige bossen, met fantastische stukjes heide er tussen. Dit is echt mooi, en het is ook heel fijn dat je hier zo lang over onverharde wegen mag lopen. Dat is altijd iets aangenamer aan de voeten.
Na een lang stuk door de Keiheuvel, waar ik nog een mevrouw met paard tegenkom die haar veulen aan het uitlaten is, lopen we dan uiteindelijk Limburg binnen. Antwerpen zit er definitief op voor deze route, we gaan Limburg verkennen.
En Limburg staat niet voor niks bekend als een groene provincie, want we duiken naadloos het Kattenbos in. Dit is alweer een prachtig stukje rust, waar met dit mooie voorjaarsweer de vogeltjes fluiten en de bloempjes proberen uit de grond te komen. We maken nog een ommetje langs een heel indrukwekkende Duitse militaire begraafplaats en dat is zoals steeds met dit soort plekken om stil van te worden.
Langs nog een paar mooie paden en een prachtig gerestaureerde molen komen we dan alsof het niets is bij het stationnetje van Lommel. Er is hier maar 1 perron en 1 spoor, dus je kan niet veel mis doen op dit station. Ik spring op de trein naar Geel en een half uur later sta ik weer bij mijn auto. Het was alweer een prachtige en vooral groene etappe vol onverharde paden. Laat de rest van de route maar snel komen.
Alle foto's van vandaag vind je hier : {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}
Ik parkeer in Geel en neem daar bij het station de bus naar Meerhout. Elk uur heb je zelfs tijdens het weekend een bus die je op een kwartiertje tot bij de route brengt. 's Avonds neem ik dan de trein van Lommel tot bij mijn auto in Geel. De etappe van vandaag is zo'n 30 kilometer lang maar het loopt heel vlot. Het is hier zo plat dat de bruggen die je passeert de grootste beklimmingen zijn die je vandaag zal moeten overwinnen.
De wandeling vandaag is een beetje en trilogie. We beginnen vanuit Meerhout met een prachtige tocht langs de Grote Nete, dwars door wat men hier het "Grote Netewoud" gedoopt heeft. Dat is een beetje een ambitieuze naam, maar dat het hier mooi is, dat kan je nit ontkennen. De opkomende zon die tussen de bomen doorpriemt, het is eens een verademing na zo veel weken grijs weer.
Het is hier ook verbazend dunbevolkt. Ik begrijp niet goed waarom, want wie wil er nu niet wonen in zo'n prachtige omgeving? Misschien is dagelijks pendelen naar Brussel of Antwerpen van uit de verre Kempen een beetje een struikelblok. Hoewel het me niet zou verbazen dat dit met het vele thuiswerk voor bepaalde mensen niet langer een show-stopper hoeft te zijn. Misschien gaan we wel meer mensen zien die op deze stille plekken gaan wonen nu ze van thuis uit kunnen werken.
We hebben ondertussen een kilometer of 10 door het bos en door prachtige rustige veldwegen mogen lopen, en dan komen we in Balen. Hier is ook een station zodat je de route hier prima kan onderbreken als het nodig is. We lopen even een paar kilometer door iets drukker terrein, zelfs even over een industrieterrein, maar dat is maar een tussenstuk.
Voor je het weet gaan we weer de natuur in. Langs de Konijnenberg gaat het naar de Keiheuvel. Vreemd dat ze het hier over bergen en heuvels hebben, want veel hoogteverschil ziet ik hier niet. Wat ik wel zie zijn prachtige bossen, met fantastische stukjes heide er tussen. Dit is echt mooi, en het is ook heel fijn dat je hier zo lang over onverharde wegen mag lopen. Dat is altijd iets aangenamer aan de voeten.
Na een lang stuk door de Keiheuvel, waar ik nog een mevrouw met paard tegenkom die haar veulen aan het uitlaten is, lopen we dan uiteindelijk Limburg binnen. Antwerpen zit er definitief op voor deze route, we gaan Limburg verkennen.
En Limburg staat niet voor niks bekend als een groene provincie, want we duiken naadloos het Kattenbos in. Dit is alweer een prachtig stukje rust, waar met dit mooie voorjaarsweer de vogeltjes fluiten en de bloempjes proberen uit de grond te komen. We maken nog een ommetje langs een heel indrukwekkende Duitse militaire begraafplaats en dat is zoals steeds met dit soort plekken om stil van te worden.
Langs nog een paar mooie paden en een prachtig gerestaureerde molen komen we dan alsof het niets is bij het stationnetje van Lommel. Er is hier maar 1 perron en 1 spoor, dus je kan niet veel mis doen op dit station. Ik spring op de trein naar Geel en een half uur later sta ik weer bij mijn auto. Het was alweer een prachtige en vooral groene etappe vol onverharde paden. Laat de rest van de route maar snel komen.
Alle foto's van vandaag vind je hier : {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}
