De GR561 blijft verbazen met zijn prachtige natuur. Ik loop vandaag een prachtige wandeling tussen Neerpelt en Lommel. Parkeren doe ik aan het station van Neerpelt waar je een gigantische en gratis parking hebt en ik loop naar Lommel. Ik loop dus in omgekeerde richting maar dat kwam vandaag beter zo uit met de treinen. Via de prima aangeduide verbindingsroute loop ik een kilometer of 6 tot ik de route tegenkom, temidden van een prachtig natuurgebied.
Naar dit stuk van Limburg komen is altijd een avontuur. Gelukkig hebben ze zoiets als een noord-zuid verbinding die me toch min of meer vlot tot mijn bestemming brengt. Maar dit stuk van Limburg bevalt ook altijd prima met zijn grote natuurgebieden en vooral met de rust die hier nog te vinden is tussen de dorpjes door.
Ik loop langs het bezoekerscentrum van natuurgebied Hageven, zoals het Belgische stuk van dit groot stuk natuur heet. Hier groeit nog gageleer, en dat is dan weer een kruid dat heel lang geleden gebruikt werd om bier mee te brouwen, lang voordat hop op de proppen kwam. In het bezoekerscentrum kan je zelfs een gageleer biertje drinken, een bio-bier met dit kruid uit het natuurgebied. En dat maakt het natuurlijk wel iets speciaals.
Het is mooi weer als ik aan mijn wandeling begin en dan is er half december altijd fantastisch mooi licht. Ik kom dan ook niet toevallig wel enkele fotografen tegen in dit natuurgebied die proberen dit prachtige scheerlicht te vangen. Ik doe een poging met mijn gsm, maar dat is toch niet hetzelfde... Behalve die fotografen kom ik niemand tegen deze morgen. Het is natuurlijk wel koud, en de weerman had slecht weer voorspeld, maar zelfs dan zou je verwachten dat half België hier naartoe komt. Dit is echt een prachtige streek.
Ik voel me hier een beetje zoals in de Kalmthoutse heide, maar dan veel rustiger. Dit natuurgebied is dan ook een heidegebied met af en toe een vennetje, en af en toe een streepje bos of een weide met een paard er in. Ik begijp plots waarom de wolven hier zo graag vertoeven. Dit is echt mooi.
Dwars door dit gebied stroomt het riviertje "de Dommel". De volgende etappe zullen we nog veel meer van dit riviertje zien want dan gaan we echt richting Nederland. Maar ook vandaag maken we een utistapje over de grens. We verlaten Hageven en stappen naadloos "de Plateaux" in. Geen idee waar die naam vandaan komt, of waarom de Nederlanders plots Frans spreken, maar goed, het is hier minstens even mooi als in het Vlaamse stuk.
Ook het vervolg van de tocht gaat van het ene naar het andere natuurgebied. In die gebieden zijn er de nodige vogelkijkhutten, die meestal op een verhoogje geplaatst zijn zodat je een prima uitzicht hebt over de hele streek. Mooi is het hier. De stukken tussen de verschillende natuurgebieden zijn ook onverhard, maar die doen dienst als speelterrein voor eindeloos veel motorrijders of quad-terroristen. Ze zijn dan ook voor een groot stuk helemaal kapot gereden, en als het dan natuurlijk de laatste dagen vrij veel geregende heeft, dan is het een beetje moeilijk vooruit geraken Maar goed, we komen er ook wel door, en hoewel het af en toe een beetje opletten is voor voorbijvliegende motorcrossers, worden we vrij snel weer de natuur ingestuurd. Langs mooie vooral onverharde wegen worden we dan richting centerparcs gestuurd. Hier vinden we het gigantische Vossemeren, waar duizenden toeristen liggen te weken in het subtropische zwembad of piraatje aan het spelen zijn in de discovery dome. Wij lopen helemaal rond het domein, en zien dus eigenlijk zo goed als niets van al die drukte.
Even verderop duiken we België terug in en dan moeten we nog maar een klein stukje lopen door een mooi bos voor we met de Lommelse Sahara al een volgend hoogtepunt op onze route vinden. Langs een gigantische uitkijktoren ("de Reus van het Bosland") komen we in de Sahara en dan lopen we in de richting van de Souverein. En dat is het gigantische stadion waar allerlei evenementen gehouden worden. Langs het stadion van SK Lommel lopen we dan naar het centrum van deze stad. We passeren zelfs voor de deur van het Onderwerp, een gigantisch restaurant dat altijd vol zit, maar waar het prima vertoeven is. Als je honger hebt zijn er slechtere plekken om te stoppen, en als je veel honger hebt zijn er slechtere keuzes op het menu dan het befaamde Steppegras. Een gigantische berg frietjes waaronder ergens een steak verborgen zit. Ja, hier kom je met plezier voor naar Lommel.
We lopen Lommel uit en langs nog een mooi stukje naast de spoorweg van de Ijzeren Rijn, komen we bij het kleine stationnetje van Lommel. Hier is maar 1 spoor dus je hebt altijd prijs. Elk uur rijdt hier een trein en die brengt me een paar minuutjes later naar Neerpelt. En zo kan ik alweer naar huis. Dit was echt een fantastische tocht. Een treinstapper op steroids van dik 30 kilometer kunen we dit noemen, maar eentje die je zeker zal bij blijven.
Alle foto's vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Ik loop langs het bezoekerscentrum van natuurgebied Hageven, zoals het Belgische stuk van dit groot stuk natuur heet. Hier groeit nog gageleer, en dat is dan weer een kruid dat heel lang geleden gebruikt werd om bier mee te brouwen, lang voordat hop op de proppen kwam. In het bezoekerscentrum kan je zelfs een gageleer biertje drinken, een bio-bier met dit kruid uit het natuurgebied. En dat maakt het natuurlijk wel iets speciaals.
Het is mooi weer als ik aan mijn wandeling begin en dan is er half december altijd fantastisch mooi licht. Ik kom dan ook niet toevallig wel enkele fotografen tegen in dit natuurgebied die proberen dit prachtige scheerlicht te vangen. Ik doe een poging met mijn gsm, maar dat is toch niet hetzelfde... Behalve die fotografen kom ik niemand tegen deze morgen. Het is natuurlijk wel koud, en de weerman had slecht weer voorspeld, maar zelfs dan zou je verwachten dat half België hier naartoe komt. Dit is echt een prachtige streek.
Ik voel me hier een beetje zoals in de Kalmthoutse heide, maar dan veel rustiger. Dit natuurgebied is dan ook een heidegebied met af en toe een vennetje, en af en toe een streepje bos of een weide met een paard er in. Ik begijp plots waarom de wolven hier zo graag vertoeven. Dit is echt mooi.
Dwars door dit gebied stroomt het riviertje "de Dommel". De volgende etappe zullen we nog veel meer van dit riviertje zien want dan gaan we echt richting Nederland. Maar ook vandaag maken we een utistapje over de grens. We verlaten Hageven en stappen naadloos "de Plateaux" in. Geen idee waar die naam vandaan komt, of waarom de Nederlanders plots Frans spreken, maar goed, het is hier minstens even mooi als in het Vlaamse stuk.
Ook het vervolg van de tocht gaat van het ene naar het andere natuurgebied. In die gebieden zijn er de nodige vogelkijkhutten, die meestal op een verhoogje geplaatst zijn zodat je een prima uitzicht hebt over de hele streek. Mooi is het hier. De stukken tussen de verschillende natuurgebieden zijn ook onverhard, maar die doen dienst als speelterrein voor eindeloos veel motorrijders of quad-terroristen. Ze zijn dan ook voor een groot stuk helemaal kapot gereden, en als het dan natuurlijk de laatste dagen vrij veel geregende heeft, dan is het een beetje moeilijk vooruit geraken Maar goed, we komen er ook wel door, en hoewel het af en toe een beetje opletten is voor voorbijvliegende motorcrossers, worden we vrij snel weer de natuur ingestuurd. Langs mooie vooral onverharde wegen worden we dan richting centerparcs gestuurd. Hier vinden we het gigantische Vossemeren, waar duizenden toeristen liggen te weken in het subtropische zwembad of piraatje aan het spelen zijn in de discovery dome. Wij lopen helemaal rond het domein, en zien dus eigenlijk zo goed als niets van al die drukte.
Even verderop duiken we België terug in en dan moeten we nog maar een klein stukje lopen door een mooi bos voor we met de Lommelse Sahara al een volgend hoogtepunt op onze route vinden. Langs een gigantische uitkijktoren ("de Reus van het Bosland") komen we in de Sahara en dan lopen we in de richting van de Souverein. En dat is het gigantische stadion waar allerlei evenementen gehouden worden. Langs het stadion van SK Lommel lopen we dan naar het centrum van deze stad. We passeren zelfs voor de deur van het Onderwerp, een gigantisch restaurant dat altijd vol zit, maar waar het prima vertoeven is. Als je honger hebt zijn er slechtere plekken om te stoppen, en als je veel honger hebt zijn er slechtere keuzes op het menu dan het befaamde Steppegras. Een gigantische berg frietjes waaronder ergens een steak verborgen zit. Ja, hier kom je met plezier voor naar Lommel.
We lopen Lommel uit en langs nog een mooi stukje naast de spoorweg van de Ijzeren Rijn, komen we bij het kleine stationnetje van Lommel. Hier is maar 1 spoor dus je hebt altijd prijs. Elk uur rijdt hier een trein en die brengt me een paar minuutjes later naar Neerpelt. En zo kan ik alweer naar huis. Dit was echt een fantastische tocht. Een treinstapper op steroids van dik 30 kilometer kunen we dit noemen, maar eentje die je zeker zal bij blijven.
Alle foto's vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
