GR12 Etappe F15: Stade de France - Notre Dame de Paris

Ik ben op terugweg van mijn tocht over de GR5 door de Alpen en ide nachttrein uit Briançon zet met om 8u 's morgens af in het Gare d'Austerlitz in Parijs. Dat station ligt aan de oevers van de Seine, op een boogscheut van het historische centrum en de pas opnieuw opgebouwde Notre-Dame kathedraal. In plaats van te staan drummen op de metro kies ik er voor om vandaag even een ochtendwandeling door Parijs te maken en meteen ook de laatste paar kilometers van de GR12 te wandelen. Ik loop van bij de Notre-Dame tot aan het gare du Nord waar ik straks een trein naar huis neem. En dan ben ik echt van op de Dam in Amsterdam tot bij de Notre Dame van Parijs gewandeld.

Officieel is dit natuurlijk niet het einde van de GR12, want die stopt eigenlijk dik 30 kilometer voordat je in Parijs bent. Daar kom je namelijk de GR1 tegen, die een rondwandeling rond Parijs maakt en officieel ligt daar dus het eindpunt. Maar wandelen naar Parijs, en dan 30 kilometer voor de stad stoppen, dat is een beetje raar. Dat is als stoppen in Antwerpen als je naar Brussel onderweg bent. Ik wil echt helemaal tot in Parijs wandelen, en dus loop ik vandaag eigenlijk op de GR655, de Compostellaroute die via Parijs en Tours naar Spanje onderweg is. Hoe dan ook, voor mij is de Notre Dame van Parijs het officieuze eindpunt van de GR12.

Ik loop vandaag eerst een stukje langs de Seine en kan dan de helemaal vernieuwde Notre Dame kathedraal gaan bekijken. Ik ben hier 's morgens vroeg wanneer de meeste toeristen nog aan het ontbijt zitten dus is het zelfs mogelijk om zonder al te lange wachtrijen de kerk te bezoeken. En dan is het tijd om naar het noorden te wandelen, in de richting van het Gare du Nord.

We zijn nog maar net vertrokken als we de "Tour St Jacques" tegenkomen. Deze 52 meter hoge gothische toren (67 meter als je het standbeeld op de top meetelt) is gebouwd in de 16e eeuw en is het enige overblijfsel van de Église Saint-Jacques-de-la-Boucherie. Vrij vertaald "Sint Jacob van de Slagerij" dus, en dat komt dan weer omdat deze kerk gefinancierd werd door de gilde van de Parijse slagers.

De kerk is al lang geleden afgebroken, maar de toren is miraculeus bewaard gebleven. Op de top staat een groot standbeeld van Sint Jacob, op de hoeken staan de symbolen van de vier evangelisten. Van oudsher was deze kerk een belangrijk verzamelpunt voor pelgrims die vanuit het noorden vertrokken richting Santiago de Compostella in Spanje. Het wordt dan ook beschouwd als het officieuze startpunt van de Via Turonensis (de route via Tours) en dankzij deze connectie is de Tour Saint-Jacques sinds 1998 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Tijdens de zomermaanden is het naar verluid af en toe mogelijk om de toren te beklimmen, en zo van een mooi uitzicht over Parijs te genieten.

En dat is niet de enige toren die je vandaag kan bezoeken. Een goeie kilometer verder loop je op een paar honderd meter van de "Tour Jean-sans-Peur", oftewel de officiële residentie van Jan zonder Vrees en van de Bourgondische hertogen in Parijs. Wie de geschiedenis hiervan wil weten kan eens naar de "stoute schoenen" podcast luisteren, waar er een volledige aflevering gewijd is aan deze toren en het bijbehorende stadspaleis.

Om 8 uur 's morgens zet de nachttrein uit Briançon me af aan de oevers van de Seine. Een gigantische stank hangt rond deze nachttrein. Niemand heeft kunnen douchen, dus iedereen stinkt. En de trein zelf, die stinkt zo mogelijk nog harder. Er zijn 2 toiletten per wagon, en je kan je voorstellen wat dat geeft als daar 60 mensen per wagon gebruik van willen maken, terwijl de trein de hele tijd heen en weer schudt. Als men nog eens reclame maakt voor nachttreinen, dan zouden ze dat er eigenlijk bij moeten vertellen.

Maar goed, ik ben klokvast in Parijs en geniet van de stad die stilaan ontwaakt. Ik slenter tot bij de Notre Dame, en zet me daar een tijdje neer.

Dan kan de tocht naar het noorden beginnen. Ik ging eigenlijk tot bij het noordstation lopen, maar blijkbaar heb ik meer dan genoeg tijd over want mijn TGV naar Brussel is pas om 13u. Ik beslis dus om een stukje verder te lopen, tot bij het Stade de France. Dat gaat eigenlijk vrij vlot, en nadat we die Tour Saint Jacques gezien hebben lopen langs het Centre Pompidou dat helemaal in de stellingen staat (hoewel dat niet echt opvalt met dat gebouw). In bijna rechte lijn gaat het naar het noordstation.

De buurt rond dat station heeft niet de beste reputatie, maar eigelijk valt dat reuze mee. Ik loop verder langs mooie kanalen die me in de richting van het olympisch station brengen. Sommige stukken van de wandeling zijn echt heel mooie wijken, en even verderop zit je dan weer in een of andere banlieue. Maar de GR655 die ik vandaag volg, die kronkelt langs een veilige route. Er is dan ook geen enkele reden om hier ongerust te zijn.

Bij het stade de France is het rustig vandaag, en ik loop een paar honderd meter tot bij het bijhorende treinstation. Daar neem ik een RER naar het noordstation, waar mijn TGV al op me staat te wachten. De ticketjes voor de RER koop ik gewoon in de sncf connect app op mijn telefoon. Door de contactloze functie van mijn gsm geraak ik probleemloos in het station. Blijkbaar is zelfs Parijs de 21e eeuw binnengestapt als het op tickets voor metro of RER aankomt.

Alle foto's vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.