Ik ben op terugweg van mijn tocht over de GR5 door de Alpen en ide nachttrein uit Briançon zet met om 8u 's morgens af in het Gare d'Austerlitz in Parijs. Dat station ligt aan de oevers van de Seine, op een boogscheut van het historische centrum en de pas opnieuw opgebouwde Notre-Dame kathedraal. In plaats van te staan drummen op de metro kies ik er voor om vandaag even een ochtendwandeling door Parijs te maken en meteen ook de laatste paar kilometers van de GR12 te wandelen. Ik loop van bij de Notre-Dame tot aan het gare du Nord waar ik straks een trein naar huis neem. En dan ben ik echt van op de Dam in Amsterdam tot bij de Notre Dame van Parijs gewandeld.
Officieel is dit natuurlijk niet het einde van de GR12, want die stopt eigenlijk dik 30 kilometer voordat je in Parijs bent. Daar kom je namelijk de GR1 tegen, die een rondwandeling rond Parijs maakt en officieel ligt daar dus het eindpunt. Maar wandelen naar Parijs, en dan 30 kilometer voor de stad stoppen, dat is een beetje raar. Dat is als stoppen in Antwerpen als je naar Brussel onderweg bent. Ik wil echt helemaal tot in Parijs wandelen, en dus loop ik vandaag eigenlijk op de GR655, de Compostellaroute die via Parijs en Tours naar Spanje onderweg is. Hoe dan ook, voor mij is de Notre Dame van Parijs het officieuze eindpunt van de GR12.
Ik loop vandaag eerst een stukje langs de Seine en kan dan de helemaal vernieuwde Notre Dame kathedraal gaan bekijken. Ik ben hier 's morgens vroeg wanneer de meeste toeristen nog aan het ontbijt zitten dus is het zelfs mogelijk om zonder al te lange wachtrijen de kerk te bezoeken. En dan is het tijd om naar het noorden te wandelen, in de richting van het Gare du Nord.
We zijn nog maar net vertrokken als we de "Tour St Jacques" tegenkomen. Deze 52 meter hoge gothische toren (67 meter als je het standbeeld op de top meetelt) is gebouwd in de 16e eeuw en is het enige overblijfsel van de Église Saint-Jacques-de-la-Boucherie. Vrij vertaald "Sint Jacob van de Slagerij" dus, en dat komt dan weer omdat deze kerk gefinancierd werd door de gilde van de Parijse slagers.
De kerk is al lang geleden afgebroken, maar de toren is miraculeus bewaard gebleven. Op de top staat een groot standbeeld van Sint Jacob, op de hoeken staan de symbolen van de vier evangelisten. Van oudsher was deze kerk een belangrijk verzamelpunt voor pelgrims die vanuit het noorden vertrokken richting Santiago de Compostella in Spanje. Het wordt dan ook beschouwd als het officieuze startpunt van de Via Turonensis (de route via Tours) en dankzij deze connectie is de Tour Saint-Jacques sinds 1998 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Tijdens de zomermaanden is het naar verluid af en toe mogelijk om de toren te beklimmen, en zo van een mooi uitzicht over Parijs te genieten.
En dat is niet de enige toren die je vandaag kan bezoeken. Een goeie kilometer verder loop je op een paar honderd meter van de "Tour Jean-sans-Peur", oftewel de officiële residentie van Jan zonder Vrees en van de Bourgondische hertogen in Parijs. Wie de geschiedenis hiervan wil weten kan eens naar de "stoute schoenen" podcast luisteren, waar er een volledige aflevering gewijd is aan deze toren en het bijbehorende stadspaleis.
Officieel is dit natuurlijk niet het einde van de GR12, want die stopt eigenlijk dik 30 kilometer voordat je in Parijs bent. Daar kom je namelijk de GR1 tegen, die een rondwandeling rond Parijs maakt en officieel ligt daar dus het eindpunt. Maar wandelen naar Parijs, en dan 30 kilometer voor de stad stoppen, dat is een beetje raar. Dat is als stoppen in Antwerpen als je naar Brussel onderweg bent. Ik wil echt helemaal tot in Parijs wandelen, en dus loop ik vandaag eigenlijk op de GR655, de Compostellaroute die via Parijs en Tours naar Spanje onderweg is. Hoe dan ook, voor mij is de Notre Dame van Parijs het officieuze eindpunt van de GR12.
Ik loop vandaag eerst een stukje langs de Seine en kan dan de helemaal vernieuwde Notre Dame kathedraal gaan bekijken. Ik ben hier 's morgens vroeg wanneer de meeste toeristen nog aan het ontbijt zitten dus is het zelfs mogelijk om zonder al te lange wachtrijen de kerk te bezoeken. En dan is het tijd om naar het noorden te wandelen, in de richting van het Gare du Nord.
We zijn nog maar net vertrokken als we de "Tour St Jacques" tegenkomen. Deze 52 meter hoge gothische toren (67 meter als je het standbeeld op de top meetelt) is gebouwd in de 16e eeuw en is het enige overblijfsel van de Église Saint-Jacques-de-la-Boucherie. Vrij vertaald "Sint Jacob van de Slagerij" dus, en dat komt dan weer omdat deze kerk gefinancierd werd door de gilde van de Parijse slagers.
De kerk is al lang geleden afgebroken, maar de toren is miraculeus bewaard gebleven. Op de top staat een groot standbeeld van Sint Jacob, op de hoeken staan de symbolen van de vier evangelisten. Van oudsher was deze kerk een belangrijk verzamelpunt voor pelgrims die vanuit het noorden vertrokken richting Santiago de Compostella in Spanje. Het wordt dan ook beschouwd als het officieuze startpunt van de Via Turonensis (de route via Tours) en dankzij deze connectie is de Tour Saint-Jacques sinds 1998 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Tijdens de zomermaanden is het naar verluid af en toe mogelijk om de toren te beklimmen, en zo van een mooi uitzicht over Parijs te genieten.
En dat is niet de enige toren die je vandaag kan bezoeken. Een goeie kilometer verder loop je op een paar honderd meter van de "Tour Jean-sans-Peur", oftewel de officiële residentie van Jan zonder Vrees en van de Bourgondische hertogen in Parijs. Wie de geschiedenis hiervan wil weten kan eens naar de "stoute schoenen" podcast luisteren, waar er een volledige aflevering gewijd is aan deze toren en het bijbehorende stadspaleis.
