De etappe van de GR14 die van Bouillon naar Sedan loopt is een lastige om in te plannen met het openbaar vervoer. Zoals steeds is het een probleem om een bus of trein te vinden die je over de grens wil brengen. Lang geleden was er een busverbinding die heel sporadisch reed, maar na de corona-epidemie is die eigenlijk nooit opnieuw opgestart. En zo bleef deze etappe dan ook op de todo-lijst staan en bedacht ik gekke oplossingen waarbij ik mijn fiets zou gebruiken om weer terug te geraken. Maar dat is allemaal veel te ingewikkeld natuurlijk.
Het was dan ook een klein gelukje dat ik iemand ken die toevallig voor een paar dagen in Bouillon verbleef. Hij pikt me 's middags in Bouillon met de auto op, we eten daar iets, en dan brengt hij me naar Sedan. En zo is ook dit logistieke probleem opgelost en kan ik eindelijk de laatste min of meer Belgische etappe van deze route lopen. Ik parkeer me dus 's morgens in Sedan bij het station, en loop tot in Bouillon. Deze etappe zal ik dus in omgekeerde richting lopen, maar eigenlijk maakt dat natuurlijk niks uit. Behalve dan dat het in deze richting veel meer bergop is dan in de andere richting, maar goed, ik moet trainen voor mijn tocht in de Jura binnen 2 weken en dan kunnen een paar extra hoogtemeters geen kwaad.
Zowel Bouillon als Sedan zijn mooie en niet te grote stadjes, en ze hebben allebei een gigantisch kasteel. Ze lijken dus eigenlijk wel wat op mekaar, hoewel het in Bouillon uiteraard veel en veel toeristischer is. In de Belgische Ardennen is het over de koppen lopen tijdens deze vakantie, maar in de Franse Ardennen is dan weer alles uitgestorven. Dit lijkt meer op een leeg stuk van Frankrijk, waar niet echt veel te beleven is. Maar het zijn natuurlijk net deze stukjes van dat gigantische land die enorm bevallen als wandelgebied.
Ik wandel dus van Sedan naar Bouillon, en het eerste stuk van de tocht moeten we uit de stadskern van Sedan geraken. Langs het mooie kasteel worden we onmiddellijk de hoogte ingestuurd, en voor ik het weet loop ik door een mooi en rustig gebied over onverharde wegen. Mooie stukjes door het bos, en over prachtige zandwegen door de velden, giet er een heuvelachtig sausje over en je weet dat dit genieten wordt.
Na een kilometer of 10 kom je door het enige Franse dorpje van vandaag. Hier was vroeger een groot station op de lijn tussen Bouillon en Sedan, maar dat is al lang verdwenen. Maar iets is er toch nog overgebleven, want de komende kilometers tot aan de grens mogen we over de oude spoorweg lopen. Dat betekent gelukkig dat het dus heel geleidelijk bergop en bergaf gaat, en dat het dus eigenlijk best een aangename boswandeling wordt. Af en toe wordt er zelfs een mooi meertje toegevoegd aan het bos, gewoon omdat het kan.
Eenmaal in België moet er eerst nog een stukje door de velden gelopen worden, waarna we mogen afdalen tot bij de Semois. Langs mooie uitzichtspunten waarbij we het wereldberoemde graf van de reus kunnen aanschouwen, komen we dan uiteindelijk uit aan het water. We volgen de Semois een paar kilometer tot in Bouillon. En daar is voor mij deze fantastische etappe alweer gedaan. Ik wordt opgepikt en weer terug naar de start gevoerd.
Alle foto's vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Het was dan ook een klein gelukje dat ik iemand ken die toevallig voor een paar dagen in Bouillon verbleef. Hij pikt me 's middags in Bouillon met de auto op, we eten daar iets, en dan brengt hij me naar Sedan. En zo is ook dit logistieke probleem opgelost en kan ik eindelijk de laatste min of meer Belgische etappe van deze route lopen. Ik parkeer me dus 's morgens in Sedan bij het station, en loop tot in Bouillon. Deze etappe zal ik dus in omgekeerde richting lopen, maar eigenlijk maakt dat natuurlijk niks uit. Behalve dan dat het in deze richting veel meer bergop is dan in de andere richting, maar goed, ik moet trainen voor mijn tocht in de Jura binnen 2 weken en dan kunnen een paar extra hoogtemeters geen kwaad.
Zowel Bouillon als Sedan zijn mooie en niet te grote stadjes, en ze hebben allebei een gigantisch kasteel. Ze lijken dus eigenlijk wel wat op mekaar, hoewel het in Bouillon uiteraard veel en veel toeristischer is. In de Belgische Ardennen is het over de koppen lopen tijdens deze vakantie, maar in de Franse Ardennen is dan weer alles uitgestorven. Dit lijkt meer op een leeg stuk van Frankrijk, waar niet echt veel te beleven is. Maar het zijn natuurlijk net deze stukjes van dat gigantische land die enorm bevallen als wandelgebied.
Ik wandel dus van Sedan naar Bouillon, en het eerste stuk van de tocht moeten we uit de stadskern van Sedan geraken. Langs het mooie kasteel worden we onmiddellijk de hoogte ingestuurd, en voor ik het weet loop ik door een mooi en rustig gebied over onverharde wegen. Mooie stukjes door het bos, en over prachtige zandwegen door de velden, giet er een heuvelachtig sausje over en je weet dat dit genieten wordt.
Na een kilometer of 10 kom je door het enige Franse dorpje van vandaag. Hier was vroeger een groot station op de lijn tussen Bouillon en Sedan, maar dat is al lang verdwenen. Maar iets is er toch nog overgebleven, want de komende kilometers tot aan de grens mogen we over de oude spoorweg lopen. Dat betekent gelukkig dat het dus heel geleidelijk bergop en bergaf gaat, en dat het dus eigenlijk best een aangename boswandeling wordt. Af en toe wordt er zelfs een mooi meertje toegevoegd aan het bos, gewoon omdat het kan.
Eenmaal in België moet er eerst nog een stukje door de velden gelopen worden, waarna we mogen afdalen tot bij de Semois. Langs mooie uitzichtspunten waarbij we het wereldberoemde graf van de reus kunnen aanschouwen, komen we dan uiteindelijk uit aan het water. We volgen de Semois een paar kilometer tot in Bouillon. En daar is voor mij deze fantastische etappe alweer gedaan. Ik wordt opgepikt en weer terug naar de start gevoerd.
Alle foto's vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
