Het is vandaag een korte etappe van net geen 20 kilometer over de GR12, van Crouy tot in Tartiers, waar ik 2 dagen geleden mijn auto achterliet. Ik liep dan eerst twee etappes verder richting Parijs, waarna ik de trein terug nam tot in Soissons. Vandaag loop ik dan het korte stukje dat nog ontbreekt, en daarna rijd ik door richting Jura, waar ik morgen een stuk op de GR5 zal lopen. We houden de wandeling van vandaag dus bewust redelijk kort, want ik moet best nog wel een stukje auto rijden vanavond. Op deze manier liep ik dus tijdens het weekend dit stukje van de GR12, en kan ik maandagavond verder in de richting van de Jura rijden, wanneer er hopelijk iets minder files zijn.
Ik sliep in een heel basic hotel in Crouy, niet zo ver van het treinstation. Hier is er enkele keren per dag een directe trein naar Laon, van ook prima hotelletjes te vinden zijn en waar je dan op zijn beurt weer gemakkelijk in Amifontaine kan geraken. En Amifontaine, dat dorp herinner je misschien nog van de start van etappe 7. Vandaar natuurlijk ook dat ik dit gehucht als etappeplaats op mijn tocht gebruik. We lopen immers door een groot landbouwgebied, en buiten de stad Soissons, en het treinstationnetje hier in Crouy is er hier niet veel te beleven. Dat is niet erg als je aan het wandelen bent, maar dat maakt het wel lastig om een overnachtingsplek te vinden of om de etappes deftig op te splitsen. Als er dan eens een station is, dan moet je er van profiteren...
We zijn hier dus vlakbij het vrij grote Soissons, en dat is een van de oudste steden van Frankrijk. Gelegen aan de oevers van de Aisne heeft het alles wat een stadje kan wensen: mooie moderne architectuur, een gothische katedraal en zelfs overblijfselen uit de Romeinse tijd. Je loopt hier als het ware door de geschiedenis. Crouy ligt aan de buitenwijken van de stad en hier is minder te beleven, maar er is een winkel, een hotel, een restaurant en een station, en dat is alles wat ik vandaag nodig heb.
Ik begin vrij vroeg aan de wandeling vandaag want er wordt nog maar eens warm weer voorspeld. De route passeert zo goed als langs het station van Crouy, dan mogen we een paar kilometer over een prachtig weggetje langs de sporen lopen. Vandaag wordt ik niet gestoord hier, want de spoorweg is dicht voor onderhoud, er wordt een of andere brug vervangen dit weekend.
Eenmaal de spoorweg vaarwel gezegd, mogen we beginnen klimmen. We worden een heel mooi pad tussen de velden ingestuurd, dat uitgroeit tot een heuse holle weg. Dit is echt mooi. Van bij de spoorweg die net zoals de stad Soissons in het brede dal van de Aisne ligt, zie je al waar we naar onderweg zijn. Helemaal boven op de heuvel voor ons staat een mooi kerkje, en dat wordt onze bestemming. Het wordt dus wel een pittig stuk van de wandeling, maar gewoon rustig doorzetten brengt je zonder al te veel problemen tot op de top.
Even moet er een stukje van een paar kilometer over verharde wegen gelopen worden tot in een volgend mooi dorpje, maar dan duiken we opnieuw het bos in voor een lang stuk. En in dit bos zijn er best wel wat bomen omgewaaid blijkbaar, want het pad is bezaaid met grote bomen waar je over moet klimmen. Het wordt dus best een avontuurlijk stukje.
Even verderop mis ik een afslag en besluit ik dan maar om steil naar boven te klimmen naar de weg. En dat loopt uiteraard niet zo goed af, ik schuif een paar meter naar beneden tot een boom me tegenhoudt. De volgende poging lukt gelukkig wel en ik kan mijn tocht verderzetten.
Het wordt ondertussen vrij warm, en ik begin echt last te hebben van de hitte. Maar gelukkig is het eindpunt van mijn wandeling van vandaag in zicht. Na nog een paar kilometer zonder beschutting tussen de velden kom ik dan in Tartiers aan waar mijn auto nog staat te wachten. Ik kan verder richting Jura rijden, want daar ligt de GR5 op mij te wachten morgen.
We zijn hier dus vlakbij het vrij grote Soissons, en dat is een van de oudste steden van Frankrijk. Gelegen aan de oevers van de Aisne heeft het alles wat een stadje kan wensen: mooie moderne architectuur, een gothische katedraal en zelfs overblijfselen uit de Romeinse tijd. Je loopt hier als het ware door de geschiedenis. Crouy ligt aan de buitenwijken van de stad en hier is minder te beleven, maar er is een winkel, een hotel, een restaurant en een station, en dat is alles wat ik vandaag nodig heb.
Ik begin vrij vroeg aan de wandeling vandaag want er wordt nog maar eens warm weer voorspeld. De route passeert zo goed als langs het station van Crouy, dan mogen we een paar kilometer over een prachtig weggetje langs de sporen lopen. Vandaag wordt ik niet gestoord hier, want de spoorweg is dicht voor onderhoud, er wordt een of andere brug vervangen dit weekend.
Eenmaal de spoorweg vaarwel gezegd, mogen we beginnen klimmen. We worden een heel mooi pad tussen de velden ingestuurd, dat uitgroeit tot een heuse holle weg. Dit is echt mooi. Van bij de spoorweg die net zoals de stad Soissons in het brede dal van de Aisne ligt, zie je al waar we naar onderweg zijn. Helemaal boven op de heuvel voor ons staat een mooi kerkje, en dat wordt onze bestemming. Het wordt dus wel een pittig stuk van de wandeling, maar gewoon rustig doorzetten brengt je zonder al te veel problemen tot op de top.
Even moet er een stukje van een paar kilometer over verharde wegen gelopen worden tot in een volgend mooi dorpje, maar dan duiken we opnieuw het bos in voor een lang stuk. En in dit bos zijn er best wel wat bomen omgewaaid blijkbaar, want het pad is bezaaid met grote bomen waar je over moet klimmen. Het wordt dus best een avontuurlijk stukje.
Even verderop mis ik een afslag en besluit ik dan maar om steil naar boven te klimmen naar de weg. En dat loopt uiteraard niet zo goed af, ik schuif een paar meter naar beneden tot een boom me tegenhoudt. De volgende poging lukt gelukkig wel en ik kan mijn tocht verderzetten.
Het wordt ondertussen vrij warm, en ik begin echt last te hebben van de hitte. Maar gelukkig is het eindpunt van mijn wandeling van vandaag in zicht. Na nog een paar kilometer zonder beschutting tussen de velden kom ik dan in Tartiers aan waar mijn auto nog staat te wachten. Ik kan verder richting Jura rijden, want daar ligt de GR5 op mij te wachten morgen.
