Gisteren liep ik de tiende Franse etappe van de GR12, en ook vandaag loop ik nog een stukje verder op die GR12. Ergens halfweg de etappe van vandaag kom ik de GR655 tegen die op weg is naar Compostella. Op die route liep ik de fantastische etappe door het woud van Compiègne tot in Verberie al. Toen passeerde ik dus al langs de plek waar de GR12 en de GR655 samenvloeien. Het vervolg van de route tot in Verberie liep ik een paar weken geleden dus al.
Vandaag ga ik dan ook even afwijken van de GR12 en loop ik waar ik die GR655 tegenkom verder in de richting van Crépy-en-Valois. Dat is een stukje over de GR11B, maar op deze manier geraak ik wel gemakkelijk in een dorp met een prima station op de route tussen Parijs, Soissons en Laon. En dat helpt uiteraard om gemakkelijk een paar etappes terug te kunnen keren op de GR12. Vanavond neem ik dan ook de trein tot in Soissons, waar ik een hotel heb geboekt. Morgen loop ik dan etappe 9 van de GR12, en overmorgen ga ik mijn vakantie verderzetten op de GR5 in de Jura. Maar dat is nog toekomstmuziek voorlopig.
We wandelen ondertussen nog steeds in het hertogdom Valois. We lopen dan ook naar Crépy-en-Valois, wat best een mooi stadje is. We zijn hier net ver genoeg van Parijs om de problemen van de banlieus te ontwijken, en net dicht genoeg bij Parijs om niet als "the middle of nowhere" beschouwd te worden. Op minder dan een uur sta je van hier met de trein in het centrum van Parijs, dus hier willen de mensen wel wonen.
We sliepen vannacht in het fantastisch mooie Pierrefonds waar we van het kasteel konden genieten. De tocht gaat vandaag door een uithoek van het woud van Compiègne, dus voor het eerst in een heel aantal etappes komt er nog eens een mooi stuk bos op het programma. De laatste dagen liepen we immers vooral door een landbouwstreek en was er in heinde en verre geen boom te bekennen.
We mogen van bij de start al meteen het woud induiken. We klimmen uit het dal van bij het meer van Pierrefonds, en dan gaat het naadloos over in een prachtig woud waar het heel stil is. De gpx track is voor mij vandaag niet hielemaal up to date, want hij wil me over wat andere weggetjes door het woud sturen. Ik houd de nieuwe route aan, en die is prima aangeduid. Er staan hier en daar zelfs mooie wegwijzers die je vertellen waar je naar onderweg bent.
De passage door het bos is echt eindeloos en dat is echt de moeite. Ik geniet hier echt van, zo 's morgens door het bos lopen als het nog fris is en er hier en daar wat ochtendmist hangt. Dat is het echte leven.
Je moet niet verwachten dat het bos echt vlak is, het gaat hier in deze streek best stevig berg op en af. Het is dan ook een vrij vermoeiend stuk van de tocht, maar de prachtige omgeving maakt alles goed.
Langs nog een paar kilometer staan we dan in het prachtige Saint-Jean-au-Bois, en dat is een dorp dat midden in het bos ligt, hoe kan het ook anders? Dit is echt zo'n schitterend dorpje met prachtige huisjes in een specifieke stijl. Het moet hier echt goed wonen zijn, maar de vastgoedprijzen zijn er dan ook wel naar.
Dit dorp was maar even een intermezzo, want al gauw duiken we opnieuw een heel mooi stuk van het bos in. Stevig klimmen en dan prachtig lopen over het plateau. De "bergen" zijn hier echt afgerond, zodat je dan wel stevig moet klimmen, maar eenmaal je op de juiste hoogte bent kan je gewoon min of meer vlak blijven lopen.
Voorik het eigenlijk goed en wel besef sta ik waar ik enkele weken geleden ook al was. Dit is het knooppunt van een heel aantal GR paden. Uiteraard de GR12, waar we op aan het wandelen zijn, maar die komt hier samen met de GR655, de Compostella route die onderweg is naar Parijs en dan naar Tours. Deze route is dus ook wel gekend als de "Via Turonensis", omdat hij dus via Tours loopt. En om het helemaal af te maken is er hier ook een verbindingsweg te vinden met de GR11B. En die is dan weer een verbinding aan het maken met de GR1. Het kan hier echt niet op.
Het vervolg van de GR12 tot in Verberie, zo'n 10 kilometer verder, heb ik dus al gelopen. Ik beslis dus om af te slaan en de GR11B eens met een bezoekje te vereren. En dat is geen slechte keuze. Ik ben nog maar een dikke kilometer weg en dan kom je langs de ruïnes van een prachtig Romeins amfitheater. Zelfs als je de GR12 verder wil lopen is dit een aanrader voor wie een beetje in geschiedenis geïnteresseerd is.
Ik vervolg mijn weg in de richting van Crépy-en-Valois. Het gaat langs onverharde wegen door de velden, langs prachtige afdalingen, over mooie oude spoorlijnen en langs mooie riviertjes. Heb ik al gezegd dat het hier mooi is?
In Crépy bezoek ik de stad, en dan is het tijd om me naar het station te begeven. Daar neem ik een vervangbus die me naar Soissons brengt. En daar slaap ik vannacht. Morgen is het tijd voor etappe 9, en dan vind ik mijn auto weer terug aan het eind van die etappe.
We wandelen ondertussen nog steeds in het hertogdom Valois. We lopen dan ook naar Crépy-en-Valois, wat best een mooi stadje is. We zijn hier net ver genoeg van Parijs om de problemen van de banlieus te ontwijken, en net dicht genoeg bij Parijs om niet als "the middle of nowhere" beschouwd te worden. Op minder dan een uur sta je van hier met de trein in het centrum van Parijs, dus hier willen de mensen wel wonen.
We sliepen vannacht in het fantastisch mooie Pierrefonds waar we van het kasteel konden genieten. De tocht gaat vandaag door een uithoek van het woud van Compiègne, dus voor het eerst in een heel aantal etappes komt er nog eens een mooi stuk bos op het programma. De laatste dagen liepen we immers vooral door een landbouwstreek en was er in heinde en verre geen boom te bekennen.
We mogen van bij de start al meteen het woud induiken. We klimmen uit het dal van bij het meer van Pierrefonds, en dan gaat het naadloos over in een prachtig woud waar het heel stil is. De gpx track is voor mij vandaag niet hielemaal up to date, want hij wil me over wat andere weggetjes door het woud sturen. Ik houd de nieuwe route aan, en die is prima aangeduid. Er staan hier en daar zelfs mooie wegwijzers die je vertellen waar je naar onderweg bent.
De passage door het bos is echt eindeloos en dat is echt de moeite. Ik geniet hier echt van, zo 's morgens door het bos lopen als het nog fris is en er hier en daar wat ochtendmist hangt. Dat is het echte leven.
Je moet niet verwachten dat het bos echt vlak is, het gaat hier in deze streek best stevig berg op en af. Het is dan ook een vrij vermoeiend stuk van de tocht, maar de prachtige omgeving maakt alles goed.
Langs nog een paar kilometer staan we dan in het prachtige Saint-Jean-au-Bois, en dat is een dorp dat midden in het bos ligt, hoe kan het ook anders? Dit is echt zo'n schitterend dorpje met prachtige huisjes in een specifieke stijl. Het moet hier echt goed wonen zijn, maar de vastgoedprijzen zijn er dan ook wel naar.
Dit dorp was maar even een intermezzo, want al gauw duiken we opnieuw een heel mooi stuk van het bos in. Stevig klimmen en dan prachtig lopen over het plateau. De "bergen" zijn hier echt afgerond, zodat je dan wel stevig moet klimmen, maar eenmaal je op de juiste hoogte bent kan je gewoon min of meer vlak blijven lopen.
Voorik het eigenlijk goed en wel besef sta ik waar ik enkele weken geleden ook al was. Dit is het knooppunt van een heel aantal GR paden. Uiteraard de GR12, waar we op aan het wandelen zijn, maar die komt hier samen met de GR655, de Compostella route die onderweg is naar Parijs en dan naar Tours. Deze route is dus ook wel gekend als de "Via Turonensis", omdat hij dus via Tours loopt. En om het helemaal af te maken is er hier ook een verbindingsweg te vinden met de GR11B. En die is dan weer een verbinding aan het maken met de GR1. Het kan hier echt niet op.
Het vervolg van de GR12 tot in Verberie, zo'n 10 kilometer verder, heb ik dus al gelopen. Ik beslis dus om af te slaan en de GR11B eens met een bezoekje te vereren. En dat is geen slechte keuze. Ik ben nog maar een dikke kilometer weg en dan kom je langs de ruïnes van een prachtig Romeins amfitheater. Zelfs als je de GR12 verder wil lopen is dit een aanrader voor wie een beetje in geschiedenis geïnteresseerd is.
Ik vervolg mijn weg in de richting van Crépy-en-Valois. Het gaat langs onverharde wegen door de velden, langs prachtige afdalingen, over mooie oude spoorlijnen en langs mooie riviertjes. Heb ik al gezegd dat het hier mooi is?
In Crépy bezoek ik de stad, en dan is het tijd om me naar het station te begeven. Daar neem ik een vervangbus die me naar Soissons brengt. En daar slaap ik vannacht. Morgen is het tijd voor etappe 9, en dan vind ik mijn auto weer terug aan het eind van die etappe.
