Ik parkeer me in Tartiers, waar in de Rue Jean Fabre enkele parkeerplekjes zijn waar ik mijn auto een paar dagen kan achterlaten. Lukt het daar niet dan kan je zeker een paar kilometer verderop terecht bij het kerkhof van Nouvron-Vingré, waar je gemakkelijk kan parkeren. Ik wandel vandaag de tiende etappe van de GR12 in Frankrijk tot in het mooie Pierrefonds. En dat stadje is dan weer vooral bekend omwille van zijn indrukwekkende kasteel.
Morgen loop ik dan etappe 11 en neem ik een trein terug naar Soissons. Overmorgen loop ik etappe 9, en loop ik terug tot bij de start van de etappe van vandaag. Op die manier kan ik dit lange stuk van de GR12, waar het vrij lastig is om een hotel of openbaar vervoer te vinden, toch vrij comfortabel overbruggen. Helemaal in volgorde loop ik de etappes dus niet (eerst 10, dan 11 en dan pas etappe 9), maar uiteindelijk maakt dat allemaal niet uit.
We wandelen vandaag door het historische hertogdom Valois, en dat is uiteraard bekend als de thuishaven van het huis van Valois, dat eeuwenlang de Franse koningen leverde. Het kasteel van Pierrefonds, waar we naartoe aan het wandelen zijn is dan ook een prachtig sprookjeskasteel dat vorige eeuw schitterend gerestaureerd werd. Voor ons Belgen is het nog interessant omdat het huwelijksbanket van Leopold 1 (onze eerste koning) met Louise van Orléans, hier plaatsvond. Het huwelijk zelf vond plaats in de zomerresidentie van de Franse koningen in Compiègne, hier een paar kilometer verderop.
Maar dan vraagt een mens zich natuurlijk af waarom iemand van het huis Orléans een huwelijksfeest zou geven in een kasteel in de Valois? En zoals altijd als het over Franse geschiedenis gaat wordt het dan weer ingewikkeld. Pierrefonds ligt dan wel in het historische Valois, maar dat hertogdom werd door koning Lodewijk XIV geschonken aan zijn broer, en dat was dan weer de hertog van Orléans. En zo is dus Pierrefonds dus wel de belangrijkste plek in de Valois regio, maar ook eigendom van het huis van Orléans, waar onze eerste koningin dus toe behoorde. Ze speelde dus zowat een thuismatch voor haar trouwfeest.
Pierrefonds ligt ook aan de rand van het woud van Compiègne. Vandaag zullen we dus vooral over glooiende wegen door de velden mogen wandelen, morgen staat er veel meer bos op het programma en duiken we het woud in.
Als ik me geparkeerd heb in Tartiers kan de tocht beginnen. Het is meteen stevig dalen vanuit Tariers, langs prachtige onverharde weggetjes door een moeras. Het is hier echt mooi, en het voelt echt op een of andere manier exotisch. De kleuren zijn heel anders dan bij ons, zeker nu het al weken niet geregend heeft en half Frankrijk in brand staat.
De routeaanduiding is prima vandaag, er is zo te zien net iemand met wat verf langsgekomen want het is allemaal mooi aangeduid. En ook de onverharde wegen zijn in prima staat. Waar we door het gras moeten lopen, is er zo te zien net een grasmaaier gepasseerd.
De eerste kilometers gaan door een groot landbouwgebied, en het is hier best wel heuvalachtig. Er moet dus af en toe wel eens stevig geklommen worden, en dan kom je op de top van de heuvels telkens weer een of ander monument tegen dat herinnert aan de oorlog. Hier werd er stevig slag geleverd, en dat merk je nog altijd aan de talloze informatieborden en monumenten die je passeert. Maar je moet hier niet denken dat het echt gewoon eindeloos tusen de velden lopen zal zijn, je loopt regelmatig grote stukken langs mooie riviertjes of door kleine bossen.
De laatste stukken van de wandeling gaan dan weer voor het zwaardere werk. We duiken het woud van Compiègne in, en dat is toch wel wat anders. Hier is het echt mooi, en is het verrassend stil. Niets hoor je, er was zelfs geen vogeltje dat wilde fluiten.
Vrij probleemloos kom ik aan in Pierrefonds, en dat is een extreem toeristisch dorp. Ik ben best wel moe, want het was een stevige wandeling als eerste wandeldag van de vakantie. Het was ook vrij warm vandaag, dus was ik eigenlijk wel blij dat er grote stukken, zeker in de namiddag, door het bos gingen. Tiid nu om uit te rusten, en dan kijken we al uit naar morgen, want dan gaan we nog veel dieper het woud in.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
We wandelen vandaag door het historische hertogdom Valois, en dat is uiteraard bekend als de thuishaven van het huis van Valois, dat eeuwenlang de Franse koningen leverde. Het kasteel van Pierrefonds, waar we naartoe aan het wandelen zijn is dan ook een prachtig sprookjeskasteel dat vorige eeuw schitterend gerestaureerd werd. Voor ons Belgen is het nog interessant omdat het huwelijksbanket van Leopold 1 (onze eerste koning) met Louise van Orléans, hier plaatsvond. Het huwelijk zelf vond plaats in de zomerresidentie van de Franse koningen in Compiègne, hier een paar kilometer verderop.
Maar dan vraagt een mens zich natuurlijk af waarom iemand van het huis Orléans een huwelijksfeest zou geven in een kasteel in de Valois? En zoals altijd als het over Franse geschiedenis gaat wordt het dan weer ingewikkeld. Pierrefonds ligt dan wel in het historische Valois, maar dat hertogdom werd door koning Lodewijk XIV geschonken aan zijn broer, en dat was dan weer de hertog van Orléans. En zo is dus Pierrefonds dus wel de belangrijkste plek in de Valois regio, maar ook eigendom van het huis van Orléans, waar onze eerste koningin dus toe behoorde. Ze speelde dus zowat een thuismatch voor haar trouwfeest.
Pierrefonds ligt ook aan de rand van het woud van Compiègne. Vandaag zullen we dus vooral over glooiende wegen door de velden mogen wandelen, morgen staat er veel meer bos op het programma en duiken we het woud in.
Als ik me geparkeerd heb in Tartiers kan de tocht beginnen. Het is meteen stevig dalen vanuit Tariers, langs prachtige onverharde weggetjes door een moeras. Het is hier echt mooi, en het voelt echt op een of andere manier exotisch. De kleuren zijn heel anders dan bij ons, zeker nu het al weken niet geregend heeft en half Frankrijk in brand staat.
De routeaanduiding is prima vandaag, er is zo te zien net iemand met wat verf langsgekomen want het is allemaal mooi aangeduid. En ook de onverharde wegen zijn in prima staat. Waar we door het gras moeten lopen, is er zo te zien net een grasmaaier gepasseerd.
De eerste kilometers gaan door een groot landbouwgebied, en het is hier best wel heuvalachtig. Er moet dus af en toe wel eens stevig geklommen worden, en dan kom je op de top van de heuvels telkens weer een of ander monument tegen dat herinnert aan de oorlog. Hier werd er stevig slag geleverd, en dat merk je nog altijd aan de talloze informatieborden en monumenten die je passeert. Maar je moet hier niet denken dat het echt gewoon eindeloos tusen de velden lopen zal zijn, je loopt regelmatig grote stukken langs mooie riviertjes of door kleine bossen.
De laatste stukken van de wandeling gaan dan weer voor het zwaardere werk. We duiken het woud van Compiègne in, en dat is toch wel wat anders. Hier is het echt mooi, en is het verrassend stil. Niets hoor je, er was zelfs geen vogeltje dat wilde fluiten.
Vrij probleemloos kom ik aan in Pierrefonds, en dat is een extreem toeristisch dorp. Ik ben best wel moe, want het was een stevige wandeling als eerste wandeldag van de vakantie. Het was ook vrij warm vandaag, dus was ik eigenlijk wel blij dat er grote stukken, zeker in de namiddag, door het bos gingen. Tiid nu om uit te rusten, en dan kijken we al uit naar morgen, want dan gaan we nog veel dieper het woud in.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
