Ik moet 's morgens een paar kilometer van Gedinne even iets gaan regelen, dus besluit ik maar meteen om de rest van de dag hier een mooi stukje van de GR126 te komen wandelen. Kwestie dat ik niet voor 10 minuten helemaal naar de Ardennen moet rijden natuurlijk.
Ik parkeer me 's morgens aan het stationnetje van Gedinne en was eigenlijk van plan een trein te nemen richting Beauraing om dan weer terug te wandelen. Maar de volgende trein is pas binnen een uur, dus beslis ik om in omgekeerde richting te lopen vandaag. Ik loop deze etappe dus van Gedinne naar Beauraing. Deze treinroute kennen we ondertussen wel denk ik, want die is zowat onze leidraad langs de hele route. En dat bevalt met wel aan die GR126: zowat alle etappes van deze tocht kan je met de trein organiseren. Dat maakt het logistiek toch wel een vrij gemakkelijke route.
Het treinstation van Gedinne bevindt zich in het gehucht "Gedinne Station" en dat ligt zowat 3 kilometer van de route verwijderd. Een groot probleem is dat natuurlijk niet want vanaf het station kan je zowat direct op een voie verte lopen en die brengt je naadloos in het dorp van Gedinne waar je de route weer terugvindt. Je krijgt deze prachtige kilometers over een oude tramlijn door het bos dus zowat als extraatje bij de wandeling van vandaag.
De wandeling over de GR126 is wat je van wandelingen in dit stuk van de Ardennen kan verwachten. Je mag kilometerslang door dichte bossen lopen, met redelijk wat hoogteverschil, en af en toe een prachtig uitzicht op de omgeving. Het is hier echt mooi, en ik geniet er alweer van. Ik weet weer waarom ik zo graag in Wallonië kom wandelne, maar daar spijtig genoeg veel te weinig geraak.
We lopen een hele tijd zowat langs het riviertje de Houille. Best mooi, en op een paar verdwaalde vlamingen die hier op deze eerste mei komen wandelen zie je niemand in het woud. Een kilometer of 10 mag je hier lopen zonder gestoord te worden door auto's of andere gemotoriseerde troep. En dan, bijna op het middaguur kom je door het kleine dorpje Vencimont. Dit is een klein dorpje, maar zowat iederen baat hier een restaurantje uit, dus je vindt hier zeker iets te eten. Prima geregeld is dat.
Voorbij Vencimont mogen we alweer voor de volgende 10 kilometer het woud induiken. En hier is het zo mogelijk nog stiller dan in het eerste stuk van de tocht. Het is puur genieten, soms even afzien als het steil naar boven gaat, maar altijd is er wel iets moois te zien. Regelmatig staan er zitbankjes zodat je prima af en toe even kan uitrusten. De vogeltjes fluiten in het bos, maar voor de rest hoor ik absoluut niks.
Als we het bos uitkomen dan mogen we steil klimmen tot op de top van een heuvel met uitzicht op onze bestemming van vandaag. Beauraing is een heel toeristisch dorpje met alweer tientallen restaurantjes, maar gelukkig ook met een treinstation. Ik koop me een paar blikjes cola in een frituur dat gelukkig al open is, en ik slenter naar het station. De trein is zelfs klokvast en de verrassend drukke trein brengt me probleemloos weer tot bij mijn auto. En zo zit deze prachtige etappe er alweer op. En met het goeie voornemen om snel weer terug naar de Ardennen te komen kan de lange tocht naar huis beginnen. Om een of andere reden is het heel rustig op de Brusselse ring en kan ik zonder files thuis geraken. Zouden de dure benzineprijzen dan toch voor iets goed zijn?
Het treinstation van Gedinne bevindt zich in het gehucht "Gedinne Station" en dat ligt zowat 3 kilometer van de route verwijderd. Een groot probleem is dat natuurlijk niet want vanaf het station kan je zowat direct op een voie verte lopen en die brengt je naadloos in het dorp van Gedinne waar je de route weer terugvindt. Je krijgt deze prachtige kilometers over een oude tramlijn door het bos dus zowat als extraatje bij de wandeling van vandaag.
De wandeling over de GR126 is wat je van wandelingen in dit stuk van de Ardennen kan verwachten. Je mag kilometerslang door dichte bossen lopen, met redelijk wat hoogteverschil, en af en toe een prachtig uitzicht op de omgeving. Het is hier echt mooi, en ik geniet er alweer van. Ik weet weer waarom ik zo graag in Wallonië kom wandelne, maar daar spijtig genoeg veel te weinig geraak.
We lopen een hele tijd zowat langs het riviertje de Houille. Best mooi, en op een paar verdwaalde vlamingen die hier op deze eerste mei komen wandelen zie je niemand in het woud. Een kilometer of 10 mag je hier lopen zonder gestoord te worden door auto's of andere gemotoriseerde troep. En dan, bijna op het middaguur kom je door het kleine dorpje Vencimont. Dit is een klein dorpje, maar zowat iederen baat hier een restaurantje uit, dus je vindt hier zeker iets te eten. Prima geregeld is dat.
Voorbij Vencimont mogen we alweer voor de volgende 10 kilometer het woud induiken. En hier is het zo mogelijk nog stiller dan in het eerste stuk van de tocht. Het is puur genieten, soms even afzien als het steil naar boven gaat, maar altijd is er wel iets moois te zien. Regelmatig staan er zitbankjes zodat je prima af en toe even kan uitrusten. De vogeltjes fluiten in het bos, maar voor de rest hoor ik absoluut niks.
Als we het bos uitkomen dan mogen we steil klimmen tot op de top van een heuvel met uitzicht op onze bestemming van vandaag. Beauraing is een heel toeristisch dorpje met alweer tientallen restaurantjes, maar gelukkig ook met een treinstation. Ik koop me een paar blikjes cola in een frituur dat gelukkig al open is, en ik slenter naar het station. De trein is zelfs klokvast en de verrassend drukke trein brengt me probleemloos weer tot bij mijn auto. En zo zit deze prachtige etappe er alweer op. En met het goeie voornemen om snel weer terug naar de Ardennen te komen kan de lange tocht naar huis beginnen. Om een of andere reden is het heel rustig op de Brusselse ring en kan ik zonder files thuis geraken. Zouden de dure benzineprijzen dan toch voor iets goed zijn?
