We lopen van Trouville naar Franceville, maar echt groot zijn die "steden" niet echt. Wel is het hier nog altijd geweldig toeristisch, hoewel dat zelfs nu tijdens de paasvakantie best meevalt. Het is in Frankrijk immers pas volgende week paasvakantie, dus alle studentjes zitten nog vrolijk op school. Ik kan dus nog in relatieve rust door deze toch wel toeristische omgeving lopen.
Dit stukje van de tocht loop ik in omgekeerde richting, dus ik vrtrek 's morgen in Merville, en wandel naar Trouville. Gisteren zijn we het kanaal richting Caen gepasseerd, dus lopen we nu zo'n beetje het eerste stukje van Normandië, van de monding van de Seine tot net voor Caen. Het is hier best heuvelachtig, dus wordt de wandeling vandaag zeker geen walk in the park. Het is natuurlijk wel regelmatig lang recht door lopen langs de kust, maar we zoeken toch regelmatig het binnenland op.
De eerste paar kilometers van de wandeling worden we vrolijk de moerassen ingestuurd. We lopen over onverharde weggetjes tussen velden met paarden. In de overvloedig aanwezige grachten zwemmen de muskusratten. Het is hier mooi, maar je merkt toch aan alles dat het hier soms best nat is.
Als we eenmaal weer aan de kust zijn en een stuk over het strand hebben mogen lopen, dan komen we in de buurt van Cabourg. Daar worden we over een prachtige voetgangersbrug verder gestuurd. We passeren langs mooie jachthaventjes, waar ontelbare restaurantjes wanhopig op bezoekers aan het wachten zijn.
Een kort stukje brengt ons tot in Houlgate, waar vandaag een festival bezig is over alles wat met wind te maken heeft. Spijtig voor hen is het windstil als ik passeer. Maar de ambiance is er niet minder om gelukkig.
En dan wordt het tijd om nog maar eens het binnenland op te zoeken en langs mooie weggetjes door een verrassend heuvelachtig stuk van de route te lopen. We klimmen extreem steil langs een trap tot boven op de kliffen en dan mogen we even uitblazen. Langs nog een mooi oud kerkje en de nodige onverharde wegen worden we in een volgend dorp gedropt. En daar mogen we dan alweer een lang stuk langs de kust lopen. Dat was even geleden, dus geniet ik daar toch maar weer van.
Als Trouville in zicht komt dan mogen we nog een mooie stadswandeling maken door deze mondaine badplaats. Het is hier echt wat je van een Franse badstad verwacht: mooie oude huizen, maar toch vooral veel vergane glorie.
Bij het station neem ik vanavond de bus naar Honfleur. En morgen kan ik dan etappe 1 van de GR223 lopen. Morgen moet ik ook weer naar huis.
Alle foto's van deze etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Dit stukje van de tocht loop ik in omgekeerde richting, dus ik vrtrek 's morgen in Merville, en wandel naar Trouville. Gisteren zijn we het kanaal richting Caen gepasseerd, dus lopen we nu zo'n beetje het eerste stukje van Normandië, van de monding van de Seine tot net voor Caen. Het is hier best heuvelachtig, dus wordt de wandeling vandaag zeker geen walk in the park. Het is natuurlijk wel regelmatig lang recht door lopen langs de kust, maar we zoeken toch regelmatig het binnenland op.
De eerste paar kilometers van de wandeling worden we vrolijk de moerassen ingestuurd. We lopen over onverharde weggetjes tussen velden met paarden. In de overvloedig aanwezige grachten zwemmen de muskusratten. Het is hier mooi, maar je merkt toch aan alles dat het hier soms best nat is.
Als we eenmaal weer aan de kust zijn en een stuk over het strand hebben mogen lopen, dan komen we in de buurt van Cabourg. Daar worden we over een prachtige voetgangersbrug verder gestuurd. We passeren langs mooie jachthaventjes, waar ontelbare restaurantjes wanhopig op bezoekers aan het wachten zijn.
Een kort stukje brengt ons tot in Houlgate, waar vandaag een festival bezig is over alles wat met wind te maken heeft. Spijtig voor hen is het windstil als ik passeer. Maar de ambiance is er niet minder om gelukkig.
En dan wordt het tijd om nog maar eens het binnenland op te zoeken en langs mooie weggetjes door een verrassend heuvelachtig stuk van de route te lopen. We klimmen extreem steil langs een trap tot boven op de kliffen en dan mogen we even uitblazen. Langs nog een mooi oud kerkje en de nodige onverharde wegen worden we in een volgend dorp gedropt. En daar mogen we dan alweer een lang stuk langs de kust lopen. Dat was even geleden, dus geniet ik daar toch maar weer van.
Als Trouville in zicht komt dan mogen we nog een mooie stadswandeling maken door deze mondaine badplaats. Het is hier echt wat je van een Franse badstad verwacht: mooie oude huizen, maar toch vooral veel vergane glorie.
Bij het station neem ik vanavond de bus naar Honfleur. En morgen kan ik dan etappe 1 van de GR223 lopen. Morgen moet ik ook weer naar huis.
Alle foto's van deze etappe vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.




