Op mijn tocht op het Franse kustpad ben ik in Normandië geraakt. Vorig jaar was ik gestrand in Le Havre, aan de monding van de Seine. En aan de overkant van de rivier die we vooral kennen als van de romantische boottochtjes door Parijs, ligt het prachtige en super-toeristische Honfleur waar de tocht dus verdergaat. Vandaag wandel ik zo'n 28 kilometer tot in Trouville-Deauville. En mijn eindpunt van vandaag is ook meteen het eindpunt van mijn wandelvakantie over dit stuk van de route.
Ik liep de afgelopen week de GR223 van Carentan tot in Honfleur, van west naar oost (of eigenlijk van zuid naar noord) dus omdat het zo nu eenmaal beter uitkomt met de wind. Het is altijd aangenamer om die in de rug te hebben, zeker als je op kliffen langs de kust aan het lopen bent. Ik liep langs Bayeux en Caen en langs alle stranden die ondertussen door Hollywood tot werelderfgoed gepromoveerd zijn. Hier voel je de geschiedenis uit de tweede wereldoorlog tot leven komen. Volgende keer kan ik dan verder lopen via Cherbourg, en dan lonkt de Mont Saint Michel en Bretagne alweer aan de horizon. We zijn dus nog lang niet klaar met de Franse kust. Normandië is in totaal zo'n 20 dagen lopen, het kustpad in Bretagne is dik 2000 kilometer lang en dus even lang als de GR5 om maar iets te noemen.
Maar nu terug naar de wandeling van vandaag. Gisteren kwam ik aan in Trouville, en nam ik daar bij het station een bus naar Honfleur. Vandaag wandel ik dit laatste stukje terug, en dan neem ik een trein naar mijn auto in Carentan en is het tijd om naar huis te gaan. Maar eerst moet ik natuurlijk genieten van dit prachtige stukje Normandië.
Maar nu terug naar de wandeling van vandaag. Gisteren kwam ik aan in Trouville, en nam ik daar bij het station een bus naar Honfleur. Vandaag wandel ik dit laatste stukje terug, en dan neem ik een trein naar mijn auto in Carentan en is het tijd om naar huis te gaan. Maar eerst moet ik natuurlijk genieten van dit prachtige stukje Normandië.
