Op mijn tocht op het Franse kustpad ben ik in Normandië geraakt. Vorig jaar was ik gestrand in Le Havre, aan de monding van de Seine. En aan de overkant van de rivier die we vooral kennen als van de romantische boottochtjes door Parijs, ligt het prachtige en super-toeristische Honfleur waar de tocht dus verdergaat. Vandaag wandel ik zo'n 28 kilometer tot in Trouville-Deauville. En mijn eindpunt van vandaag is ook meteen het eindpunt van mijn wandelvakantie over dit stuk van de route.
Ik liep de afgelopen week de GR223 van Carentan tot in Honfleur, van west naar oost (of eigenlijk van zuid naar noord) dus omdat het zo nu eenmaal beter uitkomt met de wind. Het is altijd aangenamer om die in de rug te hebben, zeker als je op kliffen langs de kust aan het lopen bent. Ik liep langs Bayeux en Caen en langs alle stranden die ondertussen door Hollywood tot werelderfgoed gepromoveerd zijn. Hier voel je de geschiedenis uit de tweede wereldoorlog tot leven komen. Volgende keer kan ik dan verder lopen via Cherbourg, en dan lonkt de Mont Saint Michel en Bretagne alweer aan de horizon. We zijn dus nog lang niet klaar met de Franse kust. Normandië is in totaal zo'n 20 dagen lopen, het kustpad in Bretagne is dik 2000 kilometer lang en dus even lang als de GR5 om maar iets te noemen.
Maar nu terug naar de wandeling van vandaag. Gisteren kwam ik aan in Trouville, en nam ik daar bij het station een bus naar Honfleur. Vandaag wandel ik dit laatste stukje terug, en dan neem ik een trein naar mijn auto in Carentan en is het tijd om naar huis te gaan. Maar eerst moet ik natuurlijk genieten van dit prachtige stukje Normandië.
We beginnen op zeeniveau in het prachtige centrum van Honfleur. Dit is fantastisch mooi, en zeker 's morgens vroeg als er geen enkele toerist rondloopt is het een waar paradijs. Je waant je zo in de Middeleeuwen en verwacht elk moment een ridder van achter de hoek te zien komen. Maar beginnen op zeeniveau heeft ook een nadeel: er moet dus geklommen worden. We klimmen stevig en voor ik het weet staan er bijna 100 hoogtemeters op de teller. Maar ook dat heeft weer een voordeel, je passeert een schitterend uitzichtspunt waar je zicht hebt op de monding van de Seine, met Le Havre aan de overkant van het water. Als je even naar rechts kijkt heb je ook een prachtig zicht op de Pont de Normandie, en dat is dan weer een heel indrukwekkende brug, zeker als je hoogtevrees hebt en er over moet.
Eenmaal boven blijven we een tijdje min of meer op hetzelfde niveau lopen. Het gaat door mooie villawijken met echt kasten van huizen, en dan staat er zelfs een mooi stuk door het bos op het programma. Dat komen we hier in Normandië niet zo veel tegen. Meestal blijft het bij heel mooie onverharde paden tussen de velden, maar vandaag smijten ze er dus een echt bos tegenaan.
Maar al gauw moeten we weer afdalen in de richting van het water. We zitten nog altijd op een kustpad tenslotte. Na een passage over het strand worden we onvermijdelijk weer het binnenland ingestuurd. Ze proberen hier echt iets van de route te maken en zoeken dus alle mooie weggetjes op. Dit is dus zeker niet enkel maar rechtdoor wandelen langs het water. We mogen ook grote stukken van het binnenland gaan verkennen, en die zijn zeker zo interessant.
Met af en toe toch een vrij steile passage en een stevige klim is vandaag best een vermoeiende dag. Ik ben dan ook blij als de finale afdaling in de richting van het eveneens prachtige Trouville mag beginnen. Na nog een kleine rondwandeling langs de haven stop ik er voor vandaag mee bij het station. Het is tijd om een trein terug naar Carentan te nemen waar ik mijn auto kan gaan oppikken. Het wordt nog een lange terugrit.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}.
