Dag 3 van mijn korte wandelvakantie om het einde van het Franse jachtseizoen te vieren staat vandaag op het programma. De GR800 stuurt me vandaag van in Péronne waar ik prima geslapen heb in B&B au Noir Lion, tot bij mijn auto die ik twee dagen geleden in Chipilly achtergelaten had. Vandaag staat er dus alweer een dikke 30 kilometer op het programma, met in tegenstelling tot gisteren wel het nodige hoogteverschil. Als je naar de route kijkt dan zal je merken dat we minder langs het water lopen, maar altijd een paar honderd meter van de Somme verwijderd blijven. En die weggetjes liggen dan ook een paar tientallen meters hoger. Je begrijpt meteen waarom in de eerste wereldoorlog gekozen werd om hier een verdedigingslinie op te werpen: aan de ene kant heb je de Somme en ondoordringbare moerassen, aan de andere kant een steile heuvelrug van waar je een prima zicht hebt op de omgeving.
Wij mogen over deze heuvels lopen vandaag en worden dus regelmatig verrast met prachtige uitzichten over de Somme en zijn moerassen. Want dat is het eigenlijk wel: je hebt de Somme zelf die op bepaalde plekken best wel breed is en meer een uit de kluiten gewassen meer vormt, en daarnaast loopt de "Somme Canalisé", een gekanaliseerde versie van deze stroom, die vroeger door schepen gebruikt werd. Vandaag vind je hier in elk dorp nog een paar plezierbootjes maar is het economisch dus niet meer zo interessant. Maar ooit was dit kanaal de levenslijn van een heel stuk van Frankrijk.
Wat me vandaag ook opvalt is dat de route eigenlijk helemaal niet zo goed aangegeven is. Andere etappes waren prima, maar vandaag is het maar een droevige bedoening. En als dan de gpx track ook niet mee wil werken en regelmatig over wegen loopt die niet blijken te bestaan, dan wordt het wel heel lastig. Op een paar plekken is de route trouwens omgeleid, bijvoorbeeld omdat een boer zijn veld iets te grondig heeft omgeploegd en de weg dus verdwenen is. Volg in het terrein dus altijd de aanduidingen, voor zover die er zijn vandaag natuurlijk. En anders is het behelpen met de gpx track, maar die zit dus regelmatig een paar honderd meter ernaast.
We vertrekken 's morgens dus vanuit het mooie Péronne, waar ik gisterenavond trouwens de beste kebab van het jaar gegeten heb. Een prima kebab met honing, gebakken aan een authentiek houtvuur, ja, meer moet dat niet zijn. Na de lange tocht van gisteren voel ik wel in mijn kuiten dat het vandaag dag 3 van mijn vakantie is. Dan beginnen de spieren meestal even tegen te stribbelen, maar eenmaal opgewarmd komt dat meestal wel goed.
De eerste paar kilometers mag ik langs een kanaal lopen, en dat gaat vlot. Nadat ik een infobord lees en tot de constatatie kom dat "je suis" zowel "ik ben" als "ik volg" betekent, kan ik dan stilaan de ochtendmist uit mijn hoofd en uit de omgeving laten verdampen. Wat er verder op dat bord stond weet ik niet meer, maar dat detail herinner ik me nog wel. Vreemd hoe je hoofd gaat werken als het een paar dagen in spaarstand mag gaan en alleen aan het zetten van een stap na de andere moet denken.
Al gauw wordt het kanaal vaarwel gezegd en dan zien we dat de volgende 10 kilometer alleen nog vanuit de hoogte weer terug. We lopen langs mooie kleine dorpjes en vooral langs onverharde wegen door de velden. Eigenlijk zijn we vlakbij de Somme, maar het lijkt hier meer alsof we aan de kust aan het lopen zijn. Stevige kliffen, af en toe een stevige beklimming of afdaling, en ik voel me meteen weer een jaar jonger toen ik in de buurt van Etratat op de kliffen aan de kust aan het lopen was. Door het vele klimmen en dalen wordt deze wandeling ook best wel een inspanning.
Er zijn ook niet zo heel veel geschikte plekken om de tocht even te onderbreken. Uiteindelijk blijkt dat ik de hele tocht gewoon in 1 keer afleg. Ik denk telkens "binnen een paar kilometer kom ik wel een bankje tegen", maar dat komt dus niet.
Wat me vandaag ook opvalt is dat de route eigenlijk helemaal niet zo goed aangegeven is. Andere etappes waren prima, maar vandaag is het maar een droevige bedoening. En als dan de gpx track ook niet mee wil werken en regelmatig over wegen loopt die niet blijken te bestaan, dan wordt het wel heel lastig. Op een paar plekken is de route trouwens omgeleid, bijvoorbeeld omdat een boer zijn veld iets te grondig heeft omgeploegd en de weg dus verdwenen is. Volg in het terrein dus altijd de aanduidingen, voor zover die er zijn vandaag natuurlijk. En anders is het behelpen met de gpx track, maar die zit dus regelmatig een paar honderd meter ernaast.
We vertrekken 's morgens dus vanuit het mooie Péronne, waar ik gisterenavond trouwens de beste kebab van het jaar gegeten heb. Een prima kebab met honing, gebakken aan een authentiek houtvuur, ja, meer moet dat niet zijn. Na de lange tocht van gisteren voel ik wel in mijn kuiten dat het vandaag dag 3 van mijn vakantie is. Dan beginnen de spieren meestal even tegen te stribbelen, maar eenmaal opgewarmd komt dat meestal wel goed.
De eerste paar kilometers mag ik langs een kanaal lopen, en dat gaat vlot. Nadat ik een infobord lees en tot de constatatie kom dat "je suis" zowel "ik ben" als "ik volg" betekent, kan ik dan stilaan de ochtendmist uit mijn hoofd en uit de omgeving laten verdampen. Wat er verder op dat bord stond weet ik niet meer, maar dat detail herinner ik me nog wel. Vreemd hoe je hoofd gaat werken als het een paar dagen in spaarstand mag gaan en alleen aan het zetten van een stap na de andere moet denken.
Al gauw wordt het kanaal vaarwel gezegd en dan zien we dat de volgende 10 kilometer alleen nog vanuit de hoogte weer terug. We lopen langs mooie kleine dorpjes en vooral langs onverharde wegen door de velden. Eigenlijk zijn we vlakbij de Somme, maar het lijkt hier meer alsof we aan de kust aan het lopen zijn. Stevige kliffen, af en toe een stevige beklimming of afdaling, en ik voel me meteen weer een jaar jonger toen ik in de buurt van Etratat op de kliffen aan de kust aan het lopen was. Door het vele klimmen en dalen wordt deze wandeling ook best wel een inspanning.
Er zijn ook niet zo heel veel geschikte plekken om de tocht even te onderbreken. Uiteindelijk blijkt dat ik de hele tocht gewoon in 1 keer afleg. Ik denk telkens "binnen een paar kilometer kom ik wel een bankje tegen", maar dat komt dus niet.
