Péronne ken ik nog van op mijn tocht over de Via Francigena. Ooit, heel lang geleden, sliep ik hier op mijn eerste meerdaagse tocht die ik op die pelgrimsroute maakte. En vandaag ben ik hier dus terug. Gisteren liep ik de vijfde etappe van deze tocht, en dan sliep ik in Amiens. En vanmorgen neem ik dan een trein tot in Ham, waarna ik dik 35 kilometer loop tot in Péronne.
We komen echt in het stuk van de Somme waar tijdens de eerste wereldoorlog stevig voor gevochten werd. De slag om de Somme was dan ook een van de dodelijkste gevechten ooit. De Fransen en Britten stonden er tegenover de Duitsers, en van de meer dan 3 miljoen deelnemers zijn er meer dan 1 miljoen gewond of gesneuveld geraakt. In het Engels klinkt het als "the battle of the Somme", maar de Duitsers die hebben het over de "Schlacht an der Somme" en dat klinkt net iets meer luguber. Hoe dan ook, op mijn eindpunt van vandaag in Péronne vind je een heel mooi museum dat deze geschiedenis uit de doeken doet.
Ik begin de dag met een treinritje van Amiens (waar ik goed geslapen heb in een hotelletje naast het station) naar Ham. Ham ken ik ondertussen wel, want vorig jaar was ik hier ook al toen ik de GR655 verder liep. Die route loopt richting Compostella, en is dus onderweg naar Parijs. Vanuit Ham liep ik toen tot in Compiègne, en ook dat is een prima wandeling. Maar goed, ik weet mijn weg hier dus nog.
Vandaag loop ik in de richting van Péronne, en ook daar was ik vroeger al eens. Want dat ligt namelijk op de Via Francigena, en het was een van de eerste overnachtingen die ik daar boekte. Dat moet ergens in de zomer van 2020 geweest zijn, midden in Coronatijd toen er geen andere vakanties mogelijk waren. Ondertussen liep ik die Via Francigena (die onderweg is naar Rome) bijna helemaal. De tijd vliegt zullen we maar denken.
Het is vanmorgen nog mistig als ik aan mijn wandeling begin en dat geeft een sprookjesachtige sfeer aan de omgeving. Zeker de stukken langs het water, in de kou, met een mist die over het water hangt zijn fantastisch mooi. Het is dan ook echt genieten vandaag, en hoewel er in dit stuk van de GR800 geen fantastische hoogtepunten zijn is het gewoon een mooie wandeling. Het gaat grote stukken langs het water, dan weer eens door het veld. Dat alles in een licht glooiend en redelijk uitgestorven terrein. Het is echt gnieten.
We mogen vandaag dik 30 kilometer lopen, en het gaat eigenlijk verbazend goed vooruit. Ik weet niet hoe het kwam, maar ik had 20 kilometer gelopen voor ik er erg in had.
De laatste paar kilometers liep ik dus 6 jaar geleden al, maar toen liep ik in de omgekeerde richting en ik herken niet veel meer. In Péronne aangekomen zoek ik me een goeie kebab en dan ga ik mijn b&b zoeken. Ik slaap als een roos. Morgen staat etappe 4 op het programma, en dat wordt ook weer een stevige wandeling.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}
Vandaag loop ik in de richting van Péronne, en ook daar was ik vroeger al eens. Want dat ligt namelijk op de Via Francigena, en het was een van de eerste overnachtingen die ik daar boekte. Dat moet ergens in de zomer van 2020 geweest zijn, midden in Coronatijd toen er geen andere vakanties mogelijk waren. Ondertussen liep ik die Via Francigena (die onderweg is naar Rome) bijna helemaal. De tijd vliegt zullen we maar denken.
De laatste paar kilometers liep ik dus 6 jaar geleden al, maar toen liep ik in de omgekeerde richting en ik herken niet veel meer. In Péronne aangekomen zoek ik me een goeie kebab en dan ga ik mijn b&b zoeken. Ik slaap als een roos. Morgen staat etappe 4 op het programma, en dat wordt ook weer een stevige wandeling.
