Vandaag heb ik niet veel tijd, dus kies ik voor een kort stukje vlakbij huis. Ik loop zo'n 16 kilometer over de pas vernieuwde Streek-GR Vlaamse Ardennen. En dat was een goeie keuze: dit is een top-etappe.
Ik parkeer me vandaag bij het kleine stationnetje van Idegem, en pik de route zo'n 500 meter verderop weer op. Ik loop vandaag tot in Geraardsbergen en zoals de rest van deze prachtige tocht is het vandaag vooral genieten van lange onverharde stukken door een glooiend landschap. Meer moet dat echt niet zijn op een zondagnamiddag.
We beginnen zowat op de top van de heuvel en mogen al snel afdalen in de richting van een prachtig natuurgebied. Maar de overvloedige regen van de afgelopen weken in combinatie met het woord "broek" in de naam van dat natuurgebied, dat is geen goeie combinatie. Wikipedia weet ons te vertellen dat een "broek" wijst op een drassig, vochtig laagland of moerasbos. Het vindt zijn oorsprong in het Oudnederlands en duidt op een gebied dat historisch vaak overstroomde. Het is dan ook niet zo vreemd dat ik alle moeite van de wereld heb om het hier droog te houden.
Mijn schoenen hebben ook hun beste tijd gehad en na dik 600 kilometer over allerlei terrein is alle profiel van de zool verdwenen en begint dat meer op slicks te lijken. De dikke laag modder die ik hier moet trotseren wordt dan ook een beetje een schaatspartij. Het wordt dus alweer tijd om afscheid te nemen van mijn vertrouwde schoenen en aan een volgend paar te beginnen.
We slingeren ons vandaag een weg richting Geraardsbergen. In rechte lijn is dat maar een kilometer of 6, maar we lopen dik 16 kilometer. Erg is dat zeker niet hier in deze omgeving. Ik loop liever wat verder over dit soort prachtige paden, dan rechtdoor langs de grote weg. Na een kilometer of 10 komen we langs het bekende provinciaal domein van De Gavers. Hier vind je ook de jeugdherberg dus als je een plek zoekt om te overnachten dan kan dat misschien een uitkomst zijn. In het provinciaal domein is het best druk, zelfs op een miezerige zondagavond. Honden moeten nu eenmaal uitgelaten worden, en het is nog te vroeg in het jaar om al die goeie voornemens al overboord te gooien.
Als we de Gavers uitgestuurd zijn lopen we alweer verder over prachtige onverharde wegen. Het is echt indrukwekkend wat de routeplanner hier voor mekaar gekregen hebben. Dit moet een stevige puzzel geweest zijn, maar het resultaat mag er zijn. Langs prima te lopen paden gaan we dan finaal richting Geraardsbergen. Na een bezoekje aan het abdijbos staan we plots aan de voet van de muur van Geraardsbergen. Uiteraard moeten we een lusje maken tot bij de wereldberoemde kapel op de top, en dan mag steil afgedaald worden in de richting van het centrum van Geraardsbergen.
Hier lopen we langs de enige echt manneke pis. Die in Brussel is maar een copie, dit is het enige echte en oudste examplaar. En dan wordt het tijd om het station te zoeken en de trein terug naar de start te nemen. Daar vind ik mijn auto terug die aan een laadpaal electriciteit heeft staan slurpen, en die zijn batterij is ondertussen bijna opgeladen. Mijn batterijen die zijn ook opgeladen na zo'n prachtige tocht. Ik ben helemaal klaar voor de volgende week.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}
We beginnen zowat op de top van de heuvel en mogen al snel afdalen in de richting van een prachtig natuurgebied. Maar de overvloedige regen van de afgelopen weken in combinatie met het woord "broek" in de naam van dat natuurgebied, dat is geen goeie combinatie. Wikipedia weet ons te vertellen dat een "broek" wijst op een drassig, vochtig laagland of moerasbos. Het vindt zijn oorsprong in het Oudnederlands en duidt op een gebied dat historisch vaak overstroomde. Het is dan ook niet zo vreemd dat ik alle moeite van de wereld heb om het hier droog te houden.
Mijn schoenen hebben ook hun beste tijd gehad en na dik 600 kilometer over allerlei terrein is alle profiel van de zool verdwenen en begint dat meer op slicks te lijken. De dikke laag modder die ik hier moet trotseren wordt dan ook een beetje een schaatspartij. Het wordt dus alweer tijd om afscheid te nemen van mijn vertrouwde schoenen en aan een volgend paar te beginnen.
We slingeren ons vandaag een weg richting Geraardsbergen. In rechte lijn is dat maar een kilometer of 6, maar we lopen dik 16 kilometer. Erg is dat zeker niet hier in deze omgeving. Ik loop liever wat verder over dit soort prachtige paden, dan rechtdoor langs de grote weg. Na een kilometer of 10 komen we langs het bekende provinciaal domein van De Gavers. Hier vind je ook de jeugdherberg dus als je een plek zoekt om te overnachten dan kan dat misschien een uitkomst zijn. In het provinciaal domein is het best druk, zelfs op een miezerige zondagavond. Honden moeten nu eenmaal uitgelaten worden, en het is nog te vroeg in het jaar om al die goeie voornemens al overboord te gooien.
Als we de Gavers uitgestuurd zijn lopen we alweer verder over prachtige onverharde wegen. Het is echt indrukwekkend wat de routeplanner hier voor mekaar gekregen hebben. Dit moet een stevige puzzel geweest zijn, maar het resultaat mag er zijn. Langs prima te lopen paden gaan we dan finaal richting Geraardsbergen. Na een bezoekje aan het abdijbos staan we plots aan de voet van de muur van Geraardsbergen. Uiteraard moeten we een lusje maken tot bij de wereldberoemde kapel op de top, en dan mag steil afgedaald worden in de richting van het centrum van Geraardsbergen.
Hier lopen we langs de enige echt manneke pis. Die in Brussel is maar een copie, dit is het enige echte en oudste examplaar. En dan wordt het tijd om het station te zoeken en de trein terug naar de start te nemen. Daar vind ik mijn auto terug die aan een laadpaal electriciteit heeft staan slurpen, en die zijn batterij is ondertussen bijna opgeladen. Mijn batterijen die zijn ook opgeladen na zo'n prachtige tocht. Ik ben helemaal klaar voor de volgende week.
Alle foto's van vandaag vind je hier: {getButton} $text={foto album} $icon={link} $color={#27aa60}
